AÇIK AORT ANEVRİZMASI ONARIMI

Açık aort anevrizması onarımı, genişlemiş ana atardamar bölümünün cerrahi olarak dayanıklı bir damar greftiyle değiştirilmesidir. Abdominal onarımda karından kesiyle aorta ulaşılır; işlem sırasında kan akımını kontrol etmek için klemp kullanılır ve greft dikilerek yerleştirilir. Bu yöntem, damar içinden ilerletilen stent greftle yapılan endovasküler onarımdan farklıdır. İyileşme süreci büyük ameliyat sonrası toparlanma gerektirir.

Onarım kararı, anevrizmanın büyüklüğü ve biçimi kadar kişinin ameliyatı kaldırabilme durumuna dayanır. Abdominal anevrizmada yırtılma riski; yaş, yaşam beklentisi, eş hastalıklar, anestezi riski ve karın içi önceki hastalıklarla birlikte değerlendirilir. Açık onarım, endovasküler tedavi veya izlem seçenekleri hastayla karşılaştırılır. Daha küçük bir kesi her kişide daha uygun tedavi anlamına gelmez.

Anevrizmanın böbrek ve karın organlarını besleyen dallara yakınlığı ameliyatın karmaşıklığını etkiler. Kompleks abdominal onarımda klemp düzeyi ve organ kanlanmasının korunması planlamanın önemli parçalarıdır. Bu nedenle böbrek altındaki anevrizma ile böbrek veya iç organ dallarını içeren anevrizmanın cerrahi riski aynı kabul edilmez. Anatomik değerlendirme yalnız en geniş çapın ölçülmesinden ibaret değildir.

Ameliyat sonrasında kalp veya böbrek yetmezliği, akciğer enfeksiyonu, yara ya da greft enfeksiyonu ve dolaşım sorunları gelişebilir. Bağırsak veya bacak kanlanmasının bozulması ek girişim gerektirebilir. Planlı yoğun izlem, bu risklerin erken fark edilmesi içindir. Hastanın genel durumu uygun hale gelince serviste iyileşme sürdürülür; takip ihtiyacı yalnız yaranın kapanmasıyla sonlanmaz.

Greft yerleştirildikten sonra aortun diğer bölümleri ve dikiş bağlantıları önemini korur. ACC/AHA rehberi açık abdominal onarım sonrasında ilk yıl içinde, ardından beş yıllık aralıklarla BT veya MR izlemini makul görür. Torasik onarımda kalan aort hastalığı varsa daha sık kontrol gerekir. Bu aralıklar hastanın bulgularına göre uzman ekipçe uyarlanır.

OVER araştırmasında iki yönteme de uygun asemptomatik abdominal anevrizmalı hastalar on dört yıla kadar izlendi. Genel sağkalım açık ve endovasküler gruplarda benzerdi; endovasküler grupta ikincil girişim daha fazlaydı. Sonuç, bütün aort anatomilerinde tek yöntemin üstün olduğu şeklinde yorumlanmamalıdır.