AKCİĞER NAKLİ SONRASI AKUT REJEKSİYON

Akciğer nakli sonrası akut rejeksiyon, alıcının bağışıklık sisteminin greft dokusuna karşı verdiği yanıttır. Hücresel ve antikor aracılı biçimler aynı değildir; değerlendirme ve tedavi yaklaşımı değişebilir. Koruyucu ilaçlar riski azaltır ancak rejeksiyonu bütünüyle önlemez. Hasta ilaçlarını reçeteye uygun kullanmalı ve yan etkiler olduğunda tedaviyi kendi başına kesmek yerine nakil ekibine başvurmalıdır.

Akut greft işlev kaybı saptandığında enfeksiyon, mekanik sorunlar ve diğer nedenler de araştırılır. Bronkoskopi ile alınan örneklerin yeterliliği önemlidir. Negatif veya tanısal olmayan biyopsi, hücresel ya da antikor aracılı rejeksiyonu kesin olarak dışlamaz. Özellikle ağır hastalarda test riski, tanısal belirsizlik ve gecikmiş tedavinin olası zararları birlikte değerlendirilmelidir.

Antikor aracılı rejeksiyon değerlendirmesi greft işlevi, antikor bilgisi ve patolojik bulguların birlikte yorumlanmasına dayanır. C4d boyanmasının sınırlılıkları vardır. Donör kaynaklı hücresiz DNA, hasarı gösterebilen gelişmekte olan bir belirteçtir; enfeksiyon veya başka rejeksiyon biçimlerinde de değişebildiğinden AMR’ye özgü değildir. Güncel bildiri, rutin izlem kullanımını koşulsuz standart olarak benimsememiştir.

Yeni bir tek merkezli araştırma, BAL hücre dağılımını ve BT bulgularını biyopsiyle karşılaştırmıştır. Elli dokuz hastada birden fazla işlem değerlendirilmiş olması, işlem sayısının hasta sayısıyla karıştırılmamasını gerektirir. Lenfosit artışının duyarlılığı düşük bulunmuş; yöntem tek başına tarama veya dışlama testi olarak yeterli görülmemiştir. Araştırma, histoloji ve klinik bağlamın önemini ortadan kaldırmaz. Enfeksiyonla rejeksiyonun birlikte görülebilmesi nedeniyle mikrobiyolojik sonuçlar da göz önünde bulundurulur; tek hücre yüzdesi bütün olguları ayırmaz.

Geç dönemde de hücresel rejeksiyon gelişebilir. Nakilden on sekiz ay sonra bildirilen bir olguda ilaç düzeyi değişimi, solunum yakınmaları ve biyopsi bulguları birlikte değerlendirilmiştir. C4d pozitifliği olmasına rağmen donöre özgü antikor saptanmaması ve histoloji hücresel rejeksiyon lehine yorumlanmıştır. Bu tek olgu, izole bir test sonucunun bütün tanıyı belirlememesi gerektiğini gösteren sınırlı bir örnektir.