ALT EKSTREMİTEDE KOMPRESYON TEDAVİSİ

Alt ekstremitede kompresyon tedavisi, bacak çevresine uygun dış basınç uygulayarak toplardamar dönüşünü ve ödem kontrolünü destekleyen bir yaklaşımdır. Bandajlar, tıbbi çoraplar ve ayarlanabilir sargı sistemleri kullanılabilir. Özellikle venöz bacak yaralarında iyileşmenin önemli bir parçasıdır. Basıncın doğru uygulanması gerekir; sıradan bir bandajı sıkıca sarmak aynı tedavi değildir ve bacağı zedeleyebilir.

Yöntem seçilmeden önce yaranın nedeni, atardamar dolaşımı, deri ve duyu durumu değerlendirilir. Ayak bileği-kol basınç indeksi, kısaca ABPI, bu değerlendirmenin parçalarından biridir. Diyabet, böbrek hastalığı veya damar kireçlenmesi bulunan kişilerde sonuç yanıltıcı olabilir; ayak parmağı basıncı gibi ek ölçümler gerekebilir. Yalnız nabızların elle hissedilmesi yeterli değildir.

Şiddetli atardamar yetersizliğinde sürekli kompresyon zararlı olabilir. Avrupa damar cerrahisi rehberi venöz ülserde ayak bileği basıncı 60 mmHg, ayak parmağı basıncı 30 mmHg altında veya ABI 0,6 altında olduğunda sürekli kompresyonu önermez. Birlikte arter ve ven hastalığı bulunan bazı kişilerde azaltılmış uygulama ancak yakın uzman gözetimiyle düşünülebilir.

En iyi ürün herkes için aynı değildir. Klinisyen ve kişi, klinik uygunlukla birlikte tercihleri ve günlük kullanım ihtiyaçlarını değerlendirmelidir. Çorabı giyip çıkarabilme, yardımcı kişi gereksinimi veya sargıyla yaşayabilme tedavi seçimini etkiler. NICE, farklı ürün seçeneklerine erişimi ve kararın birlikte verilmesini vurgular; ürünün daha pahalı olması tek başına üstünlük anlamına gelmez.

Evde bakımda bandaj kuru tutulur, uygun ayakkabı seçilir ve mümkün olduğunca hareket sürdürülür. Yürümek bacak dolaşımını destekler. Bandajın kayması, artan ağrı, uyuşma ya da bandaj üstünde yeni şişlik olduğunda ekip haberdar edilir. Yaranın kapanması tedavinin mutlaka bittiği anlamına gelmez; tekrarı önlemek için farklı bir kompresyon planı sürdürülebilir.

Güncel VenUS 6 çalışması farklı kompresyon biçimlerini altı yüz otuz yedi kişide karşılaştırmıştır. Çalışma yalnız kompresyona uygun venöz ülserli erişkinleri kapsamıştır; sonuçlar dolaşımı değerlendirilmemiş her bacak yarasına uygulanamaz. Yöntemlerin karşılaştırılmasında iyileşme süresi kadar tedaviye devam edebilme ve araştırmanın belirsizlikleri de dikkate alınmalıdır.