ARAŞTIRMA SONUÇLARININ GENELLENEBİLİRLİĞİ

Araştırma sonuçlarının genellenebilirliği, elde edilen bulgunun belirli başka kişilerde ve gündelik uygulama ortamında ne ölçüde kullanılabileceği sorusudur. Rothwell’in yöntem tartışması, yalnız araştırmanın kendi içinde doğru yürütülmesine değil, sonuçların kimlere uygulanacağının açıkça tanımlanmasına da dikkat çeker. “Bu araştırma kaliteli mi?” ile “Bu sonuç benim değerlendirdiğim gruba uygun mu?” birbirini tamamlayan, fakat aynı olmayan sorulardır. Dış geçerlilik hakkında karar verebilmek için hedef grup ve bakım ortamı görünür olmalıdır.

Fry ve arkadaşlarının UK Biobank karşılaştırması, katılımcıların genel nüfusla aynı özelliklere sahip olmadığını ve sağlıklı gönüllü seçiminin bulunduğunu göstermiştir. Bununla birlikte yazarlar, maruziyet ile hastalık arasındaki geçerli ilişkilerin değerlendirilmesi için örneklemin nüfusun bütün özelliklerini aynen yansıtmasının zorunlu olmadığını belirtmiştir. Temsil edicilik ile her araştırma sonucunun taşınabilirliği bu nedenle eş anlamlı değildir. Bir örneklemin farklı oluşu, bütün bulgularının otomatik olarak geçersiz olduğu sonucuna götürmemelidir.

Dahabreh ve arkadaşları, bir araştırmadaki ortalama tedavi etkisinin başka hedef topluluğa aktarılmasını inceleyen yöntemler sunmuştur. Araştırma verileri, hedef topluluğun başlangıç özellikleriyle birlikte kullanılabilir; sonuç modeli, katılım olasılığı modeli veya ikisini birleştiren yaklaşımlar uygulanabilir. Amaç yalnız daha büyük bir veri kümesi elde etmek değil, tanımlanan hedef topluluk için uygun bir etki tahmini üretmektir. Çalışma bu yaklaşımları simülasyonla karşılaştırmış ve bir klinik araştırma örneğinde göstermiştir.

Ayrı bir tasarım makalesi, böyle bir çıkarımın ek varsayımlara dayandığını açıklar. Ölçülen başlangıç özellikleri dikkate alındığında katılanlarla hedef topluluğun karşılaştırılabilir olması ve ilgili özellik gruplarının araştırmada temsil edilme olasılığının bulunması önemlidir. İstatistiksel ağırlıklandırma bu gereklilikleri kendiliğinden sağlamaz. Veri kaynaklarının nasıl örneklendiği, hangi hedef etki hakkında çıkarım yapılabileceğini belirler; yöntem adı tek başına genellenebilirlik güvencesi değildir.

Kennedy-Martin ve arkadaşlarının ilaç araştırmalarına ilişkin incelemesinde, gerçek yaşam hastalarıyla araştırma örneklemleri arasında yaş ve ek hastalık gibi farklar bildirilmiştir. İnceleme belirli alanlara ve yayınlara dayanır; bulgular her araştırmanın dış geçerliliğinin yetersiz olduğu biçiminde genellenmemelidir.