AURİKÜLER HEMATOM

Auriküler hematom, kulak kepçesinde deri ile kıkırdak arasındaki bölgede kan birikmesidir. Çoğunlukla künt travmadan sonra gelişir. Ağrı, şişlik, morarma ve kulak kıvrımlarının biçiminde değişiklik görülebilir. Biriken kan kıkırdağın beslenmesini bozabilir; tedavisiz kalırsa enfeksiyon veya karnabahar kulak adı verilen kalıcı şekil bozukluğu gelişebilir.

Öyküde darbenin zamanı, benzer ataklar, işitme değişikliği, ateş ve kullanılan kan sulandırıcılar sorgulanır. Yüksek enerjili yaralanmalarda yalnız kepçeye odaklanılmaz; kafa ve boyun yaralanması da değerlendirilir. Kulak yolu ve kulak zarı incelenir. Bilinç kaybı, nörolojik bulgu veya işitme kaybı eşlik ediyorsa ek inceleme gereksinimi artar.

Tanı çoğu kez öykü ve fizik muayeneyle konur. Dalgalanma hissi veren şişlik, renk değişikliği ve kontur bozukluğu aranır. Belirsiz durumlarda ultrason yardımcı olabilir. Psödokist, apse ve perikondrit gibi başka nedenler ayırıcı tanıda yer alır. Travma öyküsünün bulunmaması hematomu dışlamaz; kendiliğinden gelişen olgular da bildirilmiştir.

Uygun hastada birikimin gecikmeden sağlık profesyoneli tarafından boşaltılması ve yeniden kan toplanmasını önleyen bakım planlanır. Müdahalenin ardından erken yeniden değerlendirme önemlidir; bir acil tıp derlemesi ilk kontrolün yirmi dört ile kırk sekiz saat içinde yapılmasını önerir. İzlem, tekrar birikim ve enfeksiyon gelişimini saptamaya yöneliktir.

Taburculukta kulağın temiz ve kuru tutulması, temas sporlarından kaçınılması ve belirlenen kontrole gelinmesi gerekir. Kullanılan atel veya pansumanın bakım ve çıkarılma zamanı tedavi ekibince açıklanır. Kötüleşme olursa yeniden kulak-burun-boğaz değerlendirmesine veya acil servise başvurulmalıdır. Bu bakım, yalnız görünümün düzelmesini değil tekrar kan birikiminin önlenmesini de hedefler.

İki bin yirmi altı tarihli bir çalışmada farklı bası yöntemleri karşılaştırılmıştır. Ancak çalışma geriye dönüktür, küçük ve seçilmiş bir hasta grubunu içerir; tedavi seçimi rastgele yapılmamıştır. Uzun dönem şekil bozukluğu sistematik olarak izlenmediğinden bir yöntemin herkeste daha iyi olduğunu veya kalıcı deformiteyi kesin önlediğini söylemek mümkün değildir.