BASİT KEMİK KİSTİ

Basit kemik kisti, diğer adıyla unikameral kemik kisti, kemik içinde sıvıyla dolu iyi huylu bir boşluktur. En sık çocuk ve ergenlerde, üst kol veya uyluk kemiğinde görülür. Başka organlara yayılmaz. Çoğu ağrısız olduğu için tesadüfen fark edilir; ancak kemiğin dış tabakasını incelterek küçük bir düşmeyle bile kırık oluşmasına zemin hazırlayabilir.

Büyüme plağına yakın kistler büyümeyi etkileyebilir; nadiren kol veya bacak uzunluğunda fark gelişir. Çocuğun yakınmaları ve fizik muayenesi görüntülemeyle birlikte değerlendirilir. Radyografi çoğu zaman yeterlidir; tanı veya yayılım belirsizse ek inceleme yapılır. Tedavi kararı yalnız kistin adına değil, yerleşimine, kemiğin dayanıklılığına ve kırılma olasılığına dayanır.

Küçük, belirtisiz ve düşük riskli kist dikkatli izlenebilir. Ağrılı, büyüyen veya kırık riski yüksek lezyonda girişim düşünülür. Anevrizmal kemik kisti farklı bir hastalıktır; görüntülemede benzerlik olduğunda MR ve bazen biyopsiyle ayrım gerekir. Kırığın iyileşmesi, kistin mutlaka tamamen kaybolduğu anlamına gelmez; kalan kist yeniden değerlendirilir.

Tedavide kist içine enjeksiyon veya küretaj ve kemik grefti gibi seçenekler kullanılabilir. Kalça çevresindeki kemiğin mekanik desteği özellikle önemlidir; bazı çocuklarda sabitleme gerekebilir. Omuz çevresindeki seçilmiş kistlerde steroid enjeksiyonu uygulanabilir ve tekrarı gerekebilir. Bunlar her hastaya aynı sırayla uygulanan zorunlu basamaklar değildir; çocuk ortopedisi ekibi uygun yöntemi belirler.

Tedavi sonrası kemik iyileşmesi aylar sürebilir. Bu dönemde kemiğe zarar verebilecek spor ve etkinliklere dönüş için tedavi ekibinin önerileri izlenmelidir. Kontrol filmleri iyileşmeyi ve tekrar büyümeyi değerlendirmeye yardımcı olur. İşlemden sonra yeni kitle, ağrı veya şişlik gelişirse değerlendirme istenmelidir; bunlar nüks veya enfeksiyon belirtisi olabilir.

Araştırmalar tedavi seçimindeki belirsizliği de gösterir. Eski bir randomize çalışmada steroid enjeksiyonuyla radyografik iyileşme, kemik iliği enjeksiyonundan daha sık bulunmuştur; buna rağmen her iki grupta iyileşmeyen kistler kalmıştır. Ağrı, işlev ve sonraki kırıklar açısından belirgin fark gösterilememiştir. Bu çalışma, bütün cerrahi yöntemlerle karşılaştırma yapmadığından tek bir evrensel tedavi önerisi üretmez.