BERG DENGE ÖLÇEĞİ

Berg Denge Ölçeği, dengeyle ilişkili hareketlerin bir değerlendirici tarafından gözlenerek puanlandığı performans ölçümüdür. On dört görevden oluşur ve toplam puan en fazla elli altıdır. Daha yüksek puan, değerlendirilen görevlerde daha iyi bağımsızlık ve kararlılığı yansıtır. Kişinin yalnız kendini ne kadar dengeli hissettiğini söylemesine dayanan bir anket değildir. Tam görev yönergesi ve puanlama formu bu maddede yeniden verilmez.

Türkçe sürüm için ayrı doğrulama çalışmaları bulunmaktadır. İlk çalışmalardan biri, altmış yaşlı gönüllüde çeviri sonrası ölçüm tutarlılığını ve diğer işlev ölçümleriyle ilişkisini incelemiştir. Sonuçlar Türkçe uygulamanın bu grupta kullanılmasını desteklemiştir. Ancak bir dil sürümünün doğrulanması, aynı ölçüm özelliklerinin bütün yaşlarda veya bütün hastalıklarda otomatik olarak geçerli olacağı anlamına gelmez. Araştırmanın katılımcı özellikleri önemlidir.

İnme hastalarında yapılan bir başka Türkçe çalışma, ölçeğin işlev ve hareketlilik ölçümleriyle ilişkisini ve zaman içindeki değişime duyarlılığını değerlendirmiştir. Çalışmaya verilen komutları anlayabilen kişiler alınmıştır. Bu nedenle uygulama öncesinde yönergelerin anlaşıldığından emin olunması ve sonucu etkileyebilecek algısal veya bilişsel sorunların dikkate alınması gerekir. Ölçek tek başına kişinin bütün işlevsel durumunu açıklamaz.

İzlemde birkaç puanlık artışın anlamı, başlangıç durumu ve değerlendirilen hasta grubuyla bağlantılıdır. Güncel bir araştırma, subakut inme rehabilitasyonunda beş puanlık önemli değişim sınırını destekleyen bulgular bildirmiştir. Bununla birlikte yürüme desteği gereksinimine göre sonuçlar aynı değildir. Bu sayı bütün hastalara uygulanacak değişmez bir iyileşme eşiği olarak kullanılmamalıdır. Ölçümün hangi klinik değişimle karşılaştırıldığı bilinmelidir.

Dengeyi sensörlerle değerlendiren yöntemler, klasik performans ölçeklerinden kısmen farklı bilgiler sağlayabilir. Yeni bir inme araştırmasında gövde salınımını ölçen sensör sonuçları ile Berg puanları tam olarak örtüşmemiştir. Bu durum araçlardan birinin diğerinin yerine gelişigüzel konamayacağını gösterir. Sensör ölçümlerinin klinik öneminin ayrıca araştırılması gerektiği belirtilmiştir; daha teknolojik bir yöntem otomatik olarak daha iyi klinik karar anlamına gelmez.