BNP VE NT-PROBNP ÖLÇÜMÜ

BNP ve NT-proBNP, kalbin yüküyle ilişkili bilgi veren kan belirteçleridir. Başlıca kullanım alanları, nefes darlığı gibi yakınmaları olan bir kişide kalp yetersizliği olasılığını değerlendirmeye yardımcı olmaktır. Bu testler kalbin görüntüsünü vermez ve yakınmanın nedenini tek başına kesinleştirmez. Hekim sonuçları yaş, tıbbi öykü ve diğer incelemelerle birlikte yorumlar. Yüksek bir sonuç ek değerlendirme gerektirebilir; böbrek veya akciğer hastalıkları da değerleri yükseltebilir. Düşük sonuç çoğu durumda olasılığı azaltır, ancak bütün kişilerde kesin dışlama anlamına gelmez. Özellikle obezite varsa beklenenden düşük değer görülebilir ve klinik kuşku sürüyorsa değerlendirme devam eder.

Kronik yakınmalarla başvuran erişkinlerde NT-proBNP, uzman değerlendirmesi ve ekokardiyografinin zamanlamasına yardımcı olabilir. NICE kılavuzu çok yüksek değerlerde daha erken inceleme önerir; bu yönlendirme yolu acil kötüleşmenin bekletilmesi için kullanılmaz. Tedavi almayan bir kişide düşük değer kalp yetersizliğini daha az olası kılar, fakat yakınmalar açıklanamıyorsa diğer nedenler araştırılmalı ve gerektiğinde uzman görüşü alınmalıdır. Natriüretik peptit düzeyi kalbin ejeksiyon fraksiyonunun korunmuş, hafif azalmış veya azalmış olduğunu tek başına ayırt etmez. Bu nedenle laboratuvar sayısından kalp yetersizliğinin alt tipini çıkarmak doğru değildir. Tanısal değerlendirme, belirteç sonucuyla sınırlı olmayan bir süreçtir.

Tedaviyi yalnız belirteç sayısını düşürme hedefine göre ayarlamakla, kanıtlanmış klinik bakımın uygulanması aynı şey değildir. GUIDE-IT araştırması, yüksek riskli ve ejeksiyon fraksiyonu azalmış kalp yetersizliği bulunan erişkinlerde NT-proBNP yönlendirmeli stratejiyi olağan bakımla karşılaştırmıştır. Çalışma, ana birleşik sonlanımda üstünlük göstermemiş ve yararsızlık değerlendirmesi sonucunda erken durdurulmuştur. Bu bulgu testin tanısal veya prognostik değerinin olmadığı anlamına gelmez; araştırılan özel tedavi stratejisinin sonucunu anlatır. Hastanın ilaçlarını tek bir rapora bakarak artırması, azaltması veya bırakması uygun değildir. Sonuçlar, klinik bulgular ve tedavinin tolere edilmesiyle birlikte değerlendirilir; çalışma kapsamının dışına otomatik genelleme yapılmaz.