CERRAHİ SPERM ELDE ETME YÖNTEMLERİ

Cerrahi sperm elde etme, menide sperm bulunmayan bazı kişilerde epididimden veya testisten sperm toplanmasını amaçlar. PESA ve TESA iğneyle aspirasyonu, TESE testis dokusundan örnek alınmasını, mikro-TESE ise mikroskopla uygun doku alanlarının aranmasını içerir. Elde edilen sperm, çoğunlukla yumurtaya tek sperm verilerek uygulanan ICSI için kullanılır.

Yöntem seçiminin başlangıcı, sperm üretim sorunu ile taşıyıcı kanallardaki tıkanıklığı ayırmaktır. Tıkanıklığa bağlı azospermide kanalın onarılması veya cerrahi sperm elde edilmesi birlikte değerlendirilebilir. Partnerin yaşı, yumurtalık rezervi, yumurtlama ve tüplerin durumu da kararı etkiler. Bu nedenle yalnız erkek için tek başına teknik seçmek yeterli değildir.

Üretimin ileri derecede azaldığı nonobstrüktif azospermide mikro-TESE, AUA/ASRM tarafından önerilen yöntemdir. Bununla birlikte mikroskop kullanılması sperm bulunacağını garanti etmez. Testis dokusuna yapılan girişimin testosteron üretimini etkileyebileceği de görüşülmelidir. Daha az doku hasarı hedeflenmesi, hormon düşüklüğü olasılığını tamamen ortadan kaldırmaz; bazen yerine koyma tedavisi gerekebilir.

Ameliyat sonrasında hafif morarma ve testiste rahatsızlık olabilir. Bakım planı, kullanılan anesteziye ve yapılan girişime göre açıklanır. Kanama, enfeksiyon, sıvı birikimi, kalıcı ağrı ve nadiren testis hasarı olası komplikasyonlardır. Hastanın taburculuk öncesinde dinlenme, destekleyici giysi, ulaşım ve kontrol görüşmesi konusunda kendi ekibinden bilgi alması önemlidir.

Sperm elde etmek ile canlı doğum elde etmek farklı sonuçlardır. Jensen ve arkadaşlarının randomize araştırmasında mikro-TESE, çoklu iğne geçişli TESA’dan daha sık sperm sağlamıştır. Ancak araştırmanın ana sonucu sperm bulma oranıdır; bu sonuç tek başına gebelik veya canlı doğum açısından aynı büyüklükte yarar göstermez.

Bulunan sperm taze kullanılabilir veya dondurularak saklanabilir. Hangi yaklaşımın seçileceği üreme tedavisinin planına bağlıdır. AUA/ASRM, ICSI için her iki seçeneğin de kullanılabileceğini belirtir. Bu kararın işlem öncesinde konuşulması, cerrahi ekip ile üreme laboratuvarının aynı hedefe göre hazırlanmasına yardımcı olur; tek bir saklama yolu herkes için zorunlu değildir.