ÇİFT ODACIKLI SAĞ VENTRİKÜL

Çift odacıklı sağ ventrikülde, karıncık içindeki kalınlaşmış veya anormal kas demetleri kanın çıkışını engeller. Böylece proksimal yüksek basınçlı bölüm ile distal düşük basınçlı bölüm oluşur. Hastalık çoğunlukla çocuklukta tanınsa da hafif veya ilerleyici biçimler erişkinlikte ortaya çıkabilir. Erişkinlerde yanlış tanı olasılığı önemlidir; başka bir doğumsal kusurun varlığı bütün bulguları tek başına açıklamayabilir.

Ekokardiyografide yalnız pulmoner kapağın görüntüsüyle yetinilmemesi gerekir. Sağ ventrikül içindeki kas yapıları ve akımın hızlandığı bölge özellikle araştırılır. Erişkin olgu serisi, ilk incelemede ventriküler septal defekt veya pulmoner darlık düşünülen hastalarda çok yöntemli görüntülemenin gerçek anatomiyi aydınlatabildiğini göstermiştir. Bu küçük seri tanısal dikkat sağlar; yöntemin bütün hastalardaki doğruluğunu ölçen bir çalışma değildir.

Çocuklarda yapılan bilgisayarlı tomografi araştırmasında sistol ve diyastol görüntüleri birlikte değerlendirilmiştir. Kas demetleri kasılma sırasında daha belirgin olabilirken eşlik eden yapılar başka fazlarda daha iyi görülebilir. Araştırmada geliştirilen daralma oranı, basit septal defektli seçilmiş çocuklardan elde edilmiştir. Bu ölçüm her yaşta geçerli bağımsız bir tanı veya ameliyat eşiği olarak kabul edilmemelidir.

Cerrahi bir seride ventriküler septal defekti de bulunan altmış dört hastada onarım sonrası sağ ventrikül basınç farkı azalmıştır. Hastane ölümü bildirilmemesi olumlu bir gözlemdir; ancak çalışma kontrol grubu olmayan retrospektif bir deneyimdir. Orta dönem sonuçları yaşam boyu sorunsuzluk veya bütün anatomik alt gruplarda aynı güvenlik olarak yorumlamak doğru değildir.

İki erişkin merkezinin daha eski çalışmasında bazı hastalar belirtisiz kalırken çoğunda erişkin yaşamda yakınmalar gelişmiştir. Ameliyat edilenlerde fonksiyonel durum düzelmiş ve izlemde DCRV için yeniden ameliyat gerekmemiştir. Bununla birlikte tedavi kararı yalnız belirti varlığına indirgenmez; çıkış yolu obstrüksiyonunun derecesi ve ventrikülün durumu birlikte değerlendirilmelidir. Düzenli izlem, henüz yakınması olmayan hastalarda da klinik değişimi saptamaya yardım eder.