DERMATOLOJİK KRİYOCERRAHİ

Dermatolojik kriyocerrahi, seçilmiş deri lezyonlarını çok düşük sıcaklıkla kontrollü biçimde hasarlayarak tedavi etme yöntemidir. En sık sıvı azot kullanılır. Siğiller, seboreik keratozlar ve güneş hasarıyla ilişkili bazı yüzeysel lezyonlarda uygulanabilir. İşlem çoğunlukla poliklinikte yapılır; kısa sürmesi tamamen ağrısız olduğu anlamına gelmez. Dondurulan bölgede geçici yanma, şişlik ve su toplaması görülebilir.

Tedaviden önce lezyonun tanısı netleştirilmelidir. Tanısı belirsiz bir oluşumun, melanomun veya patolojik inceleme için dokunun korunması gereken bir lezyonun doğrudan dondurulması uygun değildir. Dolaşımı bozulmuş bölgeler ve geçmişte yavaş yara iyileşmesi bildiren kişiler ayrıca değerlendirilir. Uygulama kararı, yalnız lezyonun görünümüne değil yerleşimine ve hastanın risklerine dayanır.

Aktinik keratoz tedavisinde kriyocerrahi, görülen tek tek lezyonlara yönelen seçenekler arasındadır. Geniş bir güneş hasarı alanını tedavi eden ilaç veya ışık temelli yaklaşımlarla aynı kapsamda değildir. Amerikan Dermatoloji Akademisi bu hastalık için kriyocerrahiyi güçlü öneriler arasında sayar. Bu öneri, her hastada veya her deri lezyonunda yöntemin otomatik ilk tercih olduğu anlamına gelmez.

Dondurma sonrasında kabuk gelişebilir; bölgeyi sürtünmeden korumak ve kabuğu kendiliğinden ayrılmaya bırakmak önemlidir. Su kabarcıkları mümkünse sağlam tutulur. İyileşme süresi her kişide aynı değildir ve belirgin inflamasyonda uzayabilir. Bazı lezyonlar için tekrar seansı gerekir. Yeni bir uygulama kararı, önceki işlemin sonucu ve yaranın durumu değerlendirilerek verilmelidir.

Renk açılması veya koyulaşması, yara izi ve nadiren yüzeysel sinir etkilenmesi oluşabilir. Renk değişikliği özellikle koyu tenli kişiler için önemli bir kozmetik sonuç olabilir ve kalıcı kalabilir. Bacaklarda iyileşme daha yavaş olabilir. İşlem öncesinde beklenen yarar kadar bu sonuçların ve diğer tedavi seçeneklerinin de konuşulması gerekir.

Ayak tabanı siğillerindeki randomize EVerT çalışmasında kriyoterapi, salisilik asitle karşılaştırılmıştır. On ikinci haftada tam temizlenme açısından fark gösterilememiştir. Bu sonuç, araştırmanın değerlendirdiği siğil türü ve hasta grubuyla sınırlıdır; bütün deri hastalıklarına genellenemez. Bir yöntemin hızlı uygulanması, tek seansta kesin iyileşme veya diğer bütün seçeneklere üstünlük sağladığı anlamına gelmez.