DİŞ ÇÜRÜĞÜ RİSKİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Diş çürüğü riskinin değerlendirilmesi, kişinin yakın gelecekte yeni lezyon geliştirme veya mevcut lezyonlarının ilerleme olasılığını klinik bilgilerle yorumlamaktır. Bu değerlendirme, o anda hangi dişte çürük bulunduğunu saptamakla aynı şey değildir. CariesCare yaklaşımı riskin belirlenmesini; lezyonların şiddet ve etkinliğinin değerlendirilmesi, bakım kararının verilmesi ve uygun koruyucu ya da diş dokusunu koruyan tedavinin uygulanmasıyla birleştirir.

Risk formları görüşmeyi düzenlemeye yardım eder, fakat diş hekiminin kararının yerini tutmaz. ADA araçlarında küçük çocuklar ile altı yaşından büyük kişiler için farklı formlar bulunur. Formda yer almayan bilgiler de önemli olabilir; klinik değerlendirme sonucunda başlangıçta işaretlenen risk düzeyi değiştirilebilir. Kullanılan aracın kimler için geliştirildiği belirtilmeden bir puan herkese uygulanmamalıdır.

Çocuklarda önceki çürük deneyimi, mine kusurları ve izlemde yeni lezyon ya da ilerleme görülmesi önem taşır. Bakım verenin ağız sağlığı, aile koşulları ve sık fermente olabilen karbonhidrat tüketimi de değerlendirmeye katılır. Risk değişebildiği için başlangıç sınıflaması kalıcı bir etiket değildir; izlem bulgularıyla bakım planı yeniden düzenlenir.

Ağrı olmaması diş yüzeylerinde erken çürük değişikliği bulunmadığını göstermez. Sık şekerli yiyecek ve içecek tüketimi, tekrarlayan asit etkisiyle mineral kaybına katkıda bulunur. Florürlü macunla düzenli temizlik ve beslenmenin düzenlenmesi gibi koruyucu davranışlar bu süreçle ilişkilidir. Risk görüşmesinin amacı kişiyi suçlamak değil, değiştirilebilir etkenleri anlaşılır bir bakım planına dönüştürmektir.

Bir bilgisayar modelinin ayrıntılı görünmesi kusursuz tahmin yaptığı anlamına gelmez. İsveçli genç erişkinlerin üç yıllık izleminde Cariogram risk grupları yeni çürüklerle ilişkili bulunmuş, ancak model önceki çürük deneyimi ve ilerlemesine dayalı değerlendirmeden daha iyi performans göstermemiştir. Sonuçlar kullanılan örneklem ve izlem kayıplarıyla birlikte yorumlanmalıdır.

CAMBRA temelli bir randomize çalışmada koruyucu müdahale alan yüksek riskli katılımcılar izlemde daha sık düşük risk kategorisine geçmiştir. Bununla birlikte önemli izlem kaybı vardır; risk kategorisinin düzelmesi her hastada çürüğün önleneceği garantisi veya tek bir ürünün bağımsız etkinliğinin kanıtı değildir.