DİYABETİK KAS İNFARKTÜSÜ

Diyabetik kas infarktüsü, diğer adıyla diyabetik miyonekroz, uzun süredir devam eden ve yeterince kontrol edilemeyen diyabetin nadir bir kas komplikasyonudur. Genellikle uyluk veya baldırda aniden başlayan bölgesel ağrı ve şişlikle fark edilir. Kasın MR görüntülerinde büyüme ve ödem görülebilir. Ancak benzer görüntüler enfeksiyonda da ortaya çıkabildiği için, yalnız görüntüye bakarak karar verilmez; hastalık öyküsü ve muayene birlikte değerlendirilir.

Tanı değerlendirmesinde derin ven trombozu ve başka ağrılı kas hastalıklarının dışlanması önemlidir. Kreatin kinaz düzeyinin normal bulunması bu hastalığı dışlamaz; inflamasyon testleri de tek başına tanı koydurmaz. 2015 sistematik derlemesindeki kanıtlar büyük ölçüde olgu bildirimleri ve küçük serilerden oluşmuştur. Bu nedenle farklı tedavilerin iyileşme süresini karşılaştıran sonuçlar, rastgele atamalı bir çalışma sonucu gibi yorumlanmamalıdır.

Tipik klinik ve görüntüleme bulguları olduğunda gereksiz kas biyopsisinden kaçınmak mümkündür. Buna karşılık, atipik görünüm veya beklenen düzelmenin olmaması tanının yeniden sorgulanmasını gerektirir. Gereksiz antibiyotik ya da cerrahi uygulamadan kaçınmak önemlidir, ancak bu yaklaşım ciddi enfeksiyonun gözden kaçırılması anlamına gelmez. Böbrek yetmezliği olan kişilerde ağrı tedavisinin seçimi ayrıca dikkat gerektirir; her hastaya aynı ilaç planı uygulanamaz.

2026’da yayımlanan otuz hastayı içeren retrospektif çalışmada kas ağrısı ve şişlik başlıca başvuru nedenleri olmuştur. Hastaların çoğunda konservatif yaklaşımla düzelme bildirilmiş, ancak yaklaşık dörtte birinde yeniden atak görülmüştür. Bu bulgular kısa dönem rahatlamanın izlem ihtiyacını ortadan kaldırmadığını gösterir. Küçük ve seçilmiş bir merkezin verileri bütün diyabetli kişilerin riskini veya belirli bir tedavinin kesin başarısını belirlemez.

2025 tarihli bir olgu bildiriminde tekrarlayan uyluk ağrısı önce selülit olarak tedavi edilmiş, antibiyotiklere rağmen yakınmalar sürünce MR ile diyabetik miyonekroz tanısına ulaşılmıştır. Hasta glisemik yönetim ve ağrı tedavisiyle iyileşmiştir. Bu örnek tanısal farkındalığın önemini gösterir; tek hastada kullanılan aspirin gibi ilaçların tüm hastalar için zorunlu veya kanıtlanmış tedavi olduğu sonucunu vermez.