DOĞU AT ENSEFALİTİ

Doğu at ensefaliti, sivrisinek maruziyeti sonrasında gelişebilen ağır bir nörolojik enfeksiyondur; ancak virüsle enfekte olan kişilerin çoğunda belirgin hastalık görülmez. Ateşli tablo menenjit veya ensefalite ilerlediğinde baş ağrısı, ense sertliği, bilinç bulanıklığı, nöbet ve odaksal nörolojik kayıplar ortaya çıkabilir. Özellikle virüs etkinliğinin bildirildiği bölgelerde yakın zamanda bulunmuş bir hastada bu bulgular önemlidir. Klinik değerlendirme yalnız bu tanıya odaklanmamalı, herpes ve diğer viral ensefalit olasılıklarını da içermelidir.

Tanıda antikor incelemesi temel yaklaşımdır; sonuçlar hastanın belirtileri ve bulunduğu bölgeyle birlikte yorumlanır. Pozitif bir IgM sonucu doğrulama gerektirebilir ve tek başına bağlamdan bağımsız değerlendirilmez. Bağışıklığı ileri derecede baskılanmış bazı hastalarda farklı tanısal yöntemlere gereksinim duyulabilir. Test erişimi ve sonuçların yorumlanması uzman klinik ekip ile yetkili laboratuvarın koordinasyonunu gerektirir. CDC bazı incelemelerin geçici olarak kullanılamayabileceğini belirttiğinden, erişilebilirlik güncel olarak kontrol edilmelidir; ABD’deki işleyişin başka ülkelere aynen uygulanacağı varsayılmaz.

Özgül tedavi bulunmadığı için bakım destekleyicidir. Şiddetli baş ağrısı ve bulantı için uygun semptom kontrolü, kusmaya eşlik eden sıvı kaybının yönetimi ve ağır hastada yakın izlem önem taşır. Ensefalitte nöbet, kafa içi basınç artışı ve hava yolunu koruyamama açısından takip gerekir. İnsanlarda kullanılabilen koruyucu aşı yoktur. Sivrisinek kovucu kullanımı, uzun kollu giysi ve pantolon tercih edilmesi, ev içi ve çevresindeki sivrisinek maruziyetini azaltan önlemler korunmanın temelini oluşturur.

Dört hastadan oluşan bir klinik seride bütün olgularda klinik veya EEG ile saptanan nöbet bulguları bildirilmiştir. İki kişi rehabilitasyon merkezine gönderilmiş, bir kişi tamamen iyileşmiş ve bir kişi yaşamını yitirmiştir. Bu küçük seri, hastalığın farklı sonuçlarla seyredebildiğini göstermektedir; fakat genel ölüm riskini veya belirli bir tedavinin yararını belirleyemez. Kontrol grubu bulunmaması ve tek merkezden seçilmiş az sayıda hastanın değerlendirilmesi nedeniyle tedaviye ilişkin nedensel çıkarım yapılmamalıdır.