DOĞUM SONRASI ENDOMETRİT

Doğum sonrası endometrit, rahim içindeki dokuların çoğunlukla birden fazla bakteriyle gelişen enfeksiyonudur. Alt karın ağrısı, rahimde hassasiyet ve ateş tipik belirtilerdir; kötü kokulu akıntı eşlik edebilir. Sıklıkla ilk birkaç günde ortaya çıksa da yalnız doğumdan geçen saate bakılarak dışlanmamalıdır. Tanıda yakınmaların öyküsü ve muayene belirleyicidir; tek bir akıntı bulgusunun yokluğu tanıyı ortadan kaldırmaz.

Yeni doğum yapmış bir kişinin kendini belirgin hasta hissetmesi, ateş veya vücut sıcaklığında düşmeyle rahim hassasiyetinin bulunması ciddiye alınmalıdır. HSE rehberi, endometrit düşünüldüğünde hastaneye yatış için yönlendirme seçeneğinin değerlendirilmesini önerir. Sezaryen yarasında enfeksiyon aynı anda bulunabilir; bir odağın görülmesi diğerini dışlamaz. Bu nedenle değerlendirme yalnız vajinal akıntıya ya da yalnız ameliyat yarasına indirgenmemelidir.

Antibiyotik tedavisi, olası anaerobik bakterileri de kapsamalıdır. Klindamisin ve gentamisin kombinasyonu için karşılaştırmalı çalışma desteği bulunmakla birlikte, eski çalışmaların kanıt kalitesi çoğunlukla düşüktür. Uygun damar içi tedaviyle düzelen, komplikasyonsuz olguda ayrıca ağızdan antibiyotik eklemenin yararı gösterilmemiştir. Bu sonuç, ağır enfeksiyonda antibiyotiği erken kesmek veya hastanın kendi kendine ilaç seçmesi anlamına gelmez; klinik yanıt tedavi kararının merkezindedir.

Norveç ulusal kayıt araştırması, doğumla ilişkili enfeksiyonların özellikle acil sezaryen, kanama ve doğum sırasındaki enfeksiyonla ilişkili olduğunu göstermiştir. Ancak kullanılan kayıt kodu endometrit ile puerperal sepsisi ayıramamaktadır. Bu nedenle bildirilen birleşik sıklık, yalnız ağır sepsis sıklığı olarak okunmamalıdır. Risk ilişkileri bireysel kişide kesin hastalık gelişeceğini veya bir girişimin tek başına enfeksiyona neden olduğunu kanıtlamaz.

Rahim içinde gebelik dokusunun kalması değerlendirmeyi değiştirebilir. Küçük bir retrospektif karşılaştırmada bu grupta cerrahi girişim daha sıkken, birçok hasta antibiyotikle düzelmiştir. Çalışmaya doğum sonrası hastaların yanında düşük sonrası hastalar da alınmıştır; dolayısıyla sonuçlar her doğum sonrası tabloya aynen uygulanamaz. Klinik olarak stabil hastadaki bireyselleştirme ile hızla kötüleşen hastadaki acil enfeksiyon odağı kontrolü birbirinden ayrılmalıdır.