DUODENAL ATREZİ

Duodenal atrezi, mideden hemen sonra gelen ince bağırsak bölümünün doğuştan kapalı olmasıdır. Bu nedenle süt ve sıvıların bağırsakta ilerlemesi engellenir. Gebelik ultrasonunda çift kabarcık görünümüyle şüphelenilebilir; doğumdan sonra başlangıçta iyi görünen bebekte beslenmeyle kusma başlayabilir. Tanının doğrulanmasında karın grafisi kullanılır. Eşlik eden başka doğumsal sorunlar açısından da değerlendirme gerekir.

Yenidoğanda yeşil, safralı kusma acil değerlendirme gerektiren bir bulgudur. Bu belirti yalnız duodenal atreziye özgü değildir; bağırsak dönmesi gibi zaman duyarlı cerrahi nedenler de araştırılır. Bebeğin başka belirgin hastalık bulgusu göstermemesi bu olasılığı dışlamaz. Değerlendirme yenidoğan ve çocuk cerrahisi ekipleriyle yürütülür.

Kesin tedavi, kapalı bölgenin ötesine geçiş sağlayan cerrahi onarımdır. Ameliyata hazırlıkta beslenme durdurulur, mide içeriğini boşaltan sonda yerleştirilir ve damar yoluyla sıvı verilir. Bu uygulamalar hastanede ekip tarafından yönetilir. Cerrahi sonrasında ağrı kontrolü, yenidoğan izlemi ve beslenme desteği sürdürülür; ağızdan beslenmeye bebeğin durumu uygun olduğunda geçilir.

Onarım açık veya uygun olgularda laparoskopik yöntemle gerçekleştirilebilir. Başlangıçta laparoskopik planlanan işlem gerektiğinde açık ameliyata çevrilebilir. Bağırsak işlevi toparlanana kadar geçici damar içi beslenme gerekebilir; taburculukta yeterli beslenme ve kilo alımı önemlidir.

Uzun dönemde çocukların çoğunda büyüme ve genel iyilik hali olumlu olmakla birlikte takip tamamen bırakılmamalıdır. Konjenital duodenal tıkanıklıkla ilgili sistematik derleme, anastomoz işlev bozukluğu, bağırsak tıkanıklığı, kör ans sorunları ve bazen belirti vermeyen reflünün izlemde dikkate alınmasını önermektedir. Bu bulgular yalnız tam atreziyi değil daha geniş doğumsal tıkanıklık grubunu kapsar.

Yakın tarihli kesitsel araştırmada 89 uygun hastadan 33’ünün anketi değerlendirilmiştir. Genel sindirim sistemi yaşam kalitesi puanı kontrol grubuna benzerken kabızlık alanındaki sonuçlar daha kötüydü. Düşük yanıt oranı ve farklı tıkanıklık tiplerinin birlikte incelenmesi, sonuçların bütün çocuklara doğrudan genellenmesini sınırlar.