EKSTERNAL VENTRİKÜLER DRENAJ

Eksternal ventriküler drenaj, beyin ventriküllerindeki beyin omurilik sıvısının geçici olarak dışarıdaki kapalı bir sisteme yönlendirilmesidir. Sıvı akışının bozulmasına bağlı hidrosefalide veya seçilmiş beyin kanamalarında kullanılabilir. Kalıcı bir şantla aynı değildir; gereksinimi hasta hastanede izlenirken yeniden değerlendirilir. Drenin çalışması yerçekimi ve hastaya göre konumuyla ilişkili olduğundan pozisyon değişiklikleri bakım ekibiyle planlanır.

Nörokritik bakım uzlaşısı, EVD’nin akut hidrosefali yönetimi ve intrakraniyal basınç izlemi için kullanılabildiğini belirtir. Yararına karşılık kateter yolu kanaması, yanlış yerleşim ve sıvı enfeksiyonu gibi riskleri vardır. Bu nedenle yalnız dren takılması değil, sonrasındaki bakımın güvenilirliği de önemlidir. Uzlaşıdaki önerilerin önemli kısmı yüksek kesinlikli büyük deneylerden değil, sınırlı gözlemsel kanıtlardan geliştirilmiştir.

Enfeksiyonu önleme yaklaşımında işlem çevresindeki antibiyotik koruması ile dren kaldığı sürece antibiyotiğe devam etmek birbirinden ayrılır. IDSA rehberi yerleştirme çevresinde profilaksiyi önerir; bütün dren süresince uzatılmış korumayı ise belirsiz yarar nedeniyle önermez. Bu ayrım, şüpheli veya doğrulanmış enfeksiyonun tedavisinin kesilmesi anlamına gelmez. Antibiyotik kararı enfeksiyon bağlamıyla birlikte değerlendirilir.

Dreni sonlandırırken hızlı kapatma ve kademeli azaltma yaklaşımları araştırılmıştır. İki bin yirmi dört tarihli tek merkezli geriye dönük kohortta kalıcı şant oranları benzer bulunmuş, kademeli grupta enfeksiyon daha sık gözlenmiştir. Ancak gruplara ayrılma randomize değildi; klinik ekip kararları ve hasta farklılıkları sonucu etkilemiş olabilir. Gözlemsel ilişki, bir yöntemin tüm hastalarda kesin üstün olduğunu kanıtlamaz.

Daha eski, küçük randomize araştırma da kademeli azaltmanın kalıcı şant gereksinimini azalttığını göstermemiştir. Çalışma yalnız anevrizmal subaraknoid kanama hastalarını içeriyordu ve başarısız sonlandırma girişiminden sonra şant takılıyordu. Dolayısıyla bu protokolün sonuçları bütün hidrosefali nedenlerine veya farklı tekrar denemesi uygulamalarına doğrudan taşınmamalıdır. Kapatma kararı hastaya özgü klinik değerlendirme gerektirir.