EKZOJEN BELİRTEÇLE GLOMERÜLER FİLTRASYON ÖLÇÜMÜ

Ekzojen belirteçle glomerüler filtrasyon ölçümü, vücuda dışarıdan verilen bir maddenin temizlenmesini izleyerek böbreklerin süzme kapasitesini değerlendiren yöntemdir. Kreatinin veya sistatin C üzerinden hesaplanan tahminden farklıdır. KDIGO, tahmini değerin doğruluğunun yetersiz kaldığı ya da daha kesin sonucun klinik kararı değiştireceği durumlarda ölçümü önerir. Böbrek bağışçısı adaylığı ve dar tedavi aralıklı ilaçların değerlendirilmesi örneklerdir.

İoheksol plazma klirensi bu amaçla kullanılan yöntemlerden biridir. Ölçümün doğruluğu yalnız laboratuvar cihazına bağlı değildir; belirteç uygulanması, kan örneklerinin zamanlaması ve hesaplama modeli birlikte önem taşır. Beklenen böbrek işlevine uygun örnekleme seçilir. Düşük filtrasyonda erken bitirilen örnekleme, değerin olduğundan yüksek hesaplanmasına yol açabilir. Bu nedenle bütün kişilere aynı kısa program uygulanmaz.

Nükleer tıp birimlerinde radyoaktif izleyici kullanılan seçenekler de vardır. Sussex hasta bilgisinde damar yoluyla izleyici verilmesini birkaç saat içinde alınan kan örnekleri izler. Bu randevu sıradan tek tüplük kan tahlilinden daha uzun sürebilir. Gebelik olasılığı ve yakın zamanda kontrastlı görüntüleme yapılmış olması randevu öncesinde bildirilmelidir; hazırlık kullanılan yönteme göre düzenlenir.

Leicester nükleer tıp açıklamasındaki GFR testi kan örneklerine dayanır ve görüntü alınmaz. Dolayısıyla hasta böbrek resmi çekileceğini varsaymamalıdır. Emzirme, idrar kaçırma, belirgin şişlik veya karında sıvı birikmesi önceden ekibe söylenir. Radyoaktif madde kullanılan testlerde emzirme ve atılım konusunda özel talimat gerekebilir; bu kurallar radyoaktif olmayan bütün belirteçlere otomatik aktarılmaz.

Ölçülmüş GFR de hatasız bir sayı değildir. Hazırlık, analiz ve biyolojik değişkenlik sonucu etkileyebilir. Önceki sonuçtan farklı bir değer görülmesi her zaman böbrek hastalığının ilerlediğini göstermez. Sonuç, ölçüm koşulları ve sorulan klinik karar ile birlikte yorumlanır; tahmin ile ölçüm arasındaki uyumsuzluğun nedeni ayrıca değerlendirilir.

Daha düşük ioheksol miktarlarının kullanılabilirliğini araştıran bir çalışma, on iki sağlıklı gönüllüde plazma klirensinin incelenen iki doz arasında benzer olduğunu gösterdi. Bu küçük farmakokinetik çalışma, bütün hastalarda daha kısa veya daha düşük dozlu yeni bir testin otomatik uygulanmasını kanıtlamaz. Standartlaştırılmış yöntem ve uygun hasta seçimi önemini korur.