ERİTROSİT SEDİMENTASYON HIZI

Eritrosit sedimentasyon hızı, günlük dilde sedimentasyon, alyuvarların bir kan örneğinde ne hızla çöktüğünü değerlendiren laboratuvar testidir. ESR kısaltmasıyla da görülebilir. Enflamasyon sırasında kanın protein yapısındaki değişiklikler hücrelerin bir araya gelmesini ve çökme davranışını etkileyebilir. Test bazı hastalıkların araştırılmasına veya izlenmesine katkı sağlar; ancak tek başına hangi hastalığın bulunduğunu göstermez. Sonucun yüksek olması enfeksiyon, romatolojik hastalık veya başka bir neden arasında kesin ayrım yapmaz. Normal bir sonuç da enflamatuvar hastalığı bütünüyle dışlamaz. Hekim yakınmaları, muayeneyi ve diğer testleri birlikte değerlendirir; kişinin rapordaki sayıyı kendi başına bir hastalık adına çevirmesi uygun değildir.

Sedimentasyon ile CRP aynı biyobelirteci ölçmez. Sedimentasyon enflamasyonun dolaylı bir göstergesidir ve değişimi daha yavaş olabilir. Hastalık düzelirken normal aralığa dönmesi de zaman alabilir. Yaş, gebelik ve plazmadaki bazı proteinler sonucu etkileyebilir. Bu yüzden her yüksek değer, yeni veya kötüleşen bir enfeksiyon anlamına gelmez. Erişkinlerde birçok enflamatuvar değerlendirmede önce CRP tercih edilebilir; sedimentasyon ise seçilmiş klinik sorular için ek bilgi sağlar. İki testi aynı anda istemek her durumda daha doğru tanı koydurmaz. Hangi testin seçileceği, şüphelenilen durum ve sonucun bakım kararını değiştirip değiştirmeyeceğiyle ilişkilidir.

Sedimentasyonun laboratuvarda ölçülmesi farklı yöntemlerle yapılabilir. Klasik karşılaştırma yöntemi Westergren olarak bilinir; otomatik veya değiştirilmiş yöntemler de kullanılır. Bu yöntemler arasında sonuç farklılıkları görülebileceğinden, farklı laboratuvarlardan alınan rakamların bütünüyle eşdeğer olduğu varsayılmamalıdır. Uluslararası laboratuvar önerileri, yeni yöntemlerin doğrulanmasını ve yöntem değişikliğinin klinik kullanıcılara bildirilmesini vurgular. Daha hızlı sonuç veren bir cihazın bulunması, sonucun klinik bağlamdan bağımsız yorumlanabileceği anlamına gelmez. İzlem sırasında yöntem değişmişse, beklenmedik farkın yalnız hastalık değişimine bağlanmaması önemlidir. Hekim ve laboratuvar iletişimi, ölçümün neyi temsil ettiğini ve karşılaştırmanın ne kadar güvenilir olduğunu açıklamaya yardımcı olur.