FEOHİFOMİKOZ

Öyküde diken batması, önceki yaralanma ve diyabet araştırılır. Bu maruziyetlerin hatırlanmaması tanıyı dışlamaz: Hindistan serisindeki hastaların yalnız bir bölümünde bu öyküler vardı. Patolojiye yönlendirilen yerel lezyon grubundaki sıklıklar, genel toplum için risk hesabı değildir.

Muayenede lezyonların sayısı, anatomik yerleşimi ve sert ya da kistik yapısı kaydedilir. Tek odaklı bir şişlik ile apse benzeri oluşum aynı klinik görünümü vermeyebilir. Yalnız dış görünümle kesin tanı koymak yerine, bulguların ileri değerlendirmeyi yönlendirmesi amaçlanır.

Kromoblastomikozda sklerotik cisimler, miçetomada granüller ve sinüs ağızları gibi ayırt edici bulgular değerlendirilir. Feohifomikozla aynı başlık altında düşünülmeleri, bu hastalıkların birbirinin eş anlamlısı olduğu anlamına gelmez. Organ tutulumunda klinik ve radyolojik görünüm de özgül olmayabilir.

TANI VE TESTLERİN SINIRLARI

Pozitif bir mantar sonucunu tek başına invaziv hastalık kanıtı saymak güvenli değildir. Hastane veri tabanı çalışması, bazı sonuçların gerçek enfeksiyonu temsil etmeyebileceğini özellikle belirtir. Klinik tutulumla uyum ve uzman yorumuna ihtiyaç vardır; veri tabanındaki ölüm oranı bireysel hastanın prognozu olarak kullanılamaz.

Patolojik incelemede pigmentli mantar hifleri, granülomlar ve inflamasyon görülebilir; klinik görünüm tek başına yeterli değildir.

Etkenin türünü belirlemek için kültür gerekir.

TEDAVİ VE GÜVENLİK

Tedavi, yerel hastalık ile çoklu lezyon veya derin organ tutulumu ayrılarak planlanır. Sınırlı deri altı nodülünde cerrahi değerlendirilebilir; çoklu nodüllerde sistemik antifungal yaklaşım gerekir. Beyin apsesinde cerrahi uygulanabilirlik ayrıca değerlendirilir. Rehberin birçok önerisi kontrollü klinik deneylerden değil, sınırlı klinik gözlemlerden gelir; süre ve ilaç seçimi otomatik bir şemaya indirgenmemelidir.

Deri altı tutulumunda itrakonazol veya vorikonazol seçilebilir; posakonazol için klinik veri daha sınırlıdır.

Böbrek nakli alıcısında izlem, lezyonun gerilemesi kadar nüksü, böbrek işlevini ve ilaç etkileşimlerini de kapsar. Azollerle birlikte takrolimus düzeyleri yükselebilir; düzey izlemi ve dozun nakil ekibince yeniden değerlendirilmesi önemlidir. Küçük seride renal kötüleşmeyle belirli ilaç arasında anlamlı ilişki gösterilememesi, etkileşim riskini ortadan kaldırmaz.

ACİL UYARILAR VE SEVK

Nakil alıcısında deri bulgusuna akciğer veya beyin tutulumunun eşlik etmesi yaygın enfeksiyon açısından hızlı uzman değerlendirmesi gerektirir. Lokalize enfeksiyonların çoğunun iyi seyretmesi, bu ağır alt gruba genellenemez. Enfeksiyon ve nakil ekipleri arasındaki koordinasyon özellikle ilaç etkileşimleri açısından önemlidir.