İçeriğe geç
Madde metnine geç
TIBBİ İŞLEM / TEDAVİ YÖNTEMİ

FETAL İNTRAUTERİN TRANSFÜZYON

ÖZET

Fetal intrauterin transfüzyon, ağır kansızlığı olan fetüse gebelik devam ederken uygun şekilde hazırlanmış eritrosit verilmesidir. Sıklıkla annenin eritrosit antikorlarının fetüsün kan hücrelerini etkilediği durumlarda gündeme gelir. Ultrason, bebeğin durumunu ve giriş yolunu değerlendirmek için kullanılır. Bu tedavi anneye kan verilmesiyle aynı işlem değildir; kan doğrudan fetal dolaşıma ulaştırılır. Amaç fetüsteki anemiyi düzeltmektir.

Anemi riski bulunan fetüslerde orta serebral arterin tepe sistolik hızı önemli bir değerlendirme aracıdır. SMFM, hızın 1,5 MoM üzerinde olması veya hidrops durumunda fetal kan örneklemesinin transfüzyona hazır koşullarda yapılmasını önerir; doğumun riski girişimden düşükse doğum seçeneği değerlendirilir. Bu bulgular evde yorumlanacak ölçümler değildir. Deneyimli bir fetal tedavi merkezine yönlendirme gerekir.

İşlem öncesinde gebeliğin haftası, fetüsün tahmini ağırlığı, aneminin şiddeti ve uygun giriş yeri değerlendirilir. Johns Hopkins, ultrason eşliğinde genellikle plasentaya yakın göbek kordonu venine ulaşılmasını ve işlem boyunca anne ile fetüsün izlenmesini açıklar. Verilecek kan miktarı hastaya göre hesaplanır. Bazen gebeliği sürdürmek için birden fazla transfüzyon gerekir; tek uygulama bütün süreci tamamlamayabilir.

Kullanılacak kanın özellikleri sıradan bir transfüzyon siparişi gibi ele alınmaz. Uygunluk kontrolü, anne örneğiyle çapraz karşılaştırma ve fetal kullanım için hazırlık gerekir. İşlem öncesi ekipler arası iletişim ve yazılı onam önemlidir. Girişimin olası komplikasyonları arasında fetal kalp hızında yavaşlama, kanama, enfeksiyon, zarların erken açılması, erken doğum ve fetüs kaybı bulunur. Riskler bireysel olarak konuşulur.

Doğum, anemi izleminin sonu değildir. Özellikle birden çok intrauterin transfüzyon geçiren bebeklerde gecikmiş anemi gelişebilir. BSH, doğum sonrası hemoglobin ve bilirubin değerlendirmesi ile uygun neonatal bakım planını vurgular. Antikor ve tedavi bilgileri yenidoğan ekibine aktarılmalıdır. İşlem yapılmış olması tek başına sezaryen gerektirmez; doğum yeri ve zamanı klinik koşullarla birlikte planlanır.

Kaynaklar:[1][2][3][4]
ANAHTAR KELİMELER
  • fetal anemi
  • intrauterin transfüzyon
  • eritrosit
  • MCA-PSV
  • alloimmünizasyon
Son güncelleme tarihi:

GENEL OKUYUCU

GENEL OKUYUCU İÇİN: TEKRARLAYAN TEDAVİYİ ANLAMAK

Birden fazla kan verme işlemi gerekmesi tek başına önceki işlemin başarısız olduğu anlamına gelmez. Ekibiniz ultrason ve kan bulgularına göre yeni değerlendirme yapar. Doğumun nerede gerçekleşeceğini ve yenidoğan ekibine hangi bilgilerin aktarılacağını önceden konuşun.

Kaynaklar:[1]

SAĞLIK PROFESYONELLERİ İÇİN KLİNİK YAKLAŞIM

ANAMNEZ

İŞLEM HAZIRLIĞINDA EKİP VE ÜRÜN GÜVENLİĞİ

Fetal tedavi, obstetri, anestezi, yenidoğan ve laboratuvar ekiplerinin hazırlığı koordine edilir. Kanın kimliği ve uygunluğu girişim öncesinde doğrulanmalıdır. SFM, lökositten arındırılmış ve ışınlanmış eritrosit hazırlanmasını tanımlar; ürün seçimi ve hazırlığı yerel transfüzyon hizmetiyle birlikte yürütülür. Onamda girişimin riski kadar tedavisiz ağır aneminin riski de görüşülür.

Kaynaklar:[3]

İZLEM VE ÖNERİLER

SONRAKİ TRANSFÜZYON VE DOĞUM KARARINI BİRLİKTE PLANLAMAK

SMFM, ikinci işlemin zamanlamasında MCA hızının veya beklenen fetal hemoglobin düşüşünün kullanılabileceğini belirtir. Önemli anemi riski bulunan gebeliklerde daha erken doğum gerektiren durum yoksa 37–38 haftada doğum önerir. Bu zamanlama bütün hastalar için koşulsuz bir randevu değildir. Fetal kan örneklemesi gereken durumda transfüzyon hazırlığının aynı anda bulunması önemlidir; doğum ile girişimin göreli riskleri gebelik haftası ve fetal durumla değerlendirilir.

SFM, sonraki işlemlerden sonra erişkin eritrositlerinin dolaşımda bulunmasının MCA yorumunu etkileyebileceğini belirtir. Önceki transfüzyon bulguları, hemoglobin düşüşü ve güncel fetal değerlendirme birlikte ele alınır; tek Doppler sayısıyla karar verilmez.

Doğum sonrası pozitif direkt antiglobulin testi tek başına hemolitik hastalığın şiddetini göstermez. Hemoglobin, bilirubin ve bebeğin klinik durumu değerlendirilir. Gecikmiş anemi açısından takip planı taburculuk öncesinde netleştirilir.

Kaynaklar:[2][3][4]

ACİL/SEVK ÖLÇÜTLERİ

İŞLEM SONRASI GECİKMEDEN DEĞERLENDİRME

Ateş, devam eden karın krampları, belirgin vajinal kanama veya su gelmesinde hemen tedavi ekibine başvurun. Kendinizi belirgin kötü hissediyorsanız bir sonraki planlı kontrolü beklemeyin. Bu belirtiler işlem sonrası değerlendirme gerektirir.

Kaynaklar:[3]

KAYNAKLAR

Kaynakları görüntülemek için tıklayın
  1. Intrauterine Transfusion ↗

    Johns Hopkins Center for Fetal Therapy · Erişim: 2026-11-01

  2. SMFM Clinical Guideline #8: The fetus at risk for anemia—diagnosis and management ↗

    Society for Maternal-Fetal Medicine · Kaynak tarihi: 2015; yeniden teyit 2025 · Erişim: 2026-11-01

  3. SFM Fetal Therapy Practice Guidelines: Intrauterine Blood Transfusion ↗

    Society of Fetal Medicine; Vikraman ve Krishnan · Kaynak tarihi: Dergi yılı 2023; çevrimiçi 21 Mart 2024 · Erişim: 2026-11-01

  4. Guideline for the investigation and management of red cell antibodies in pregnancy ↗

    British Society for Haematology · Kaynak tarihi: 6 Şubat 2025; düzeltme çevrimiçi 26 Eylül 2025 · Erişim: 2026-11-01

  5. Comparison of intrauterine transfusion techniques in hemolytic disease of the fetus and newborn ↗

    van’t Oever ve arkadaşları; Ultrasound in Obstetrics & Gynecology · Kaynak tarihi: Çevrimiçi 27 Mart 2025; dergi sayısı Mayıs 2025 · Erişim: 2026-11-01

KONU HAKKINDA SEÇİLMİŞ 1 ARAŞTIRMA

Konuya ilişkin seçilmiş özgün araştırmaların özetleri sunulmuştur; çalışma sınırlılıkları sonuçlarla birlikte okunmalıdır.

01 · İNTRAUTERİN TRANSFÜZYON TEKNİKLERİ VE SONRAKİ İŞLEM ARALIĞI

Comparison of intrauterine transfusion techniques in hemolytic disease of the fetus and newborn

van’t Oever RM ve arkadaşları · Ultrasound in Obstetrics & Gynecology · 2025

Çalışma türü: Tek merkezli retrospektif kohort.

Kapsam: 2006–2022 döneminde 309 fetüste 791 transfüzyon incelendi.

ÖZET

İntrahepatik ve intraperitoneal uygulamanın birlikte kullanıldığı grupta, yalnız intrahepatik uygulamayla karşılaştırıldığında hemoglobin düşüşü daha yavaştı; düzeltilmiş fark haftada 0,48 g/dL idi (%95 GA 0,29–0,66).

Randomize çalışma değildir. Teknik seçiminin ve olgu özelliklerinin etkisi dışlanamaz; sonuç bütün hastalara sabit işlem aralığı veya teknik üstünlüğü önermez. Yalnız özgün özet kullanıldı.

Bu içerik eğitim amaçlıdır; bireysel klinik değerlendirme ve güncel yerel protokollerin yerine geçmez.

BU MADDEYİ GELİŞTİRİN

Bir hata veya eksik kaynak mı gördünüz? Gerekçenizi ve varsa kaynaklı düzeltme önerinizi editoryal incelemeye iletin.

Bildirimler yönetici değerlendirmesine alınır. Bildirim sayısı tek başına içerik değişikliği veya silme kararı oluşturmaz.

Türkçe Sağlık Ansiklopedisi

AYRIVON © YAZILIM tarafından geliştirilmiştir.