G6PD ENZİM AKTİVİTESİ TESTİ

G6PD enzim aktivitesi testi, alyuvarların belirli kimyasal streslere karşı korunmasına yardım eden enzimin işlevini değerlendirmek için yapılan kan incelemesidir. G6PD eksikliği kalıtsal olabilir ve bazı kişilerde uzun süre belirti vermeyebilir. Enfeksiyon veya belirli tetikleyicilerle karşılaşıldığında alyuvar yıkımı, yani hemoliz ortaya çıkabilir. Test açıklanamayan kansızlık, sarılık veya koyu idrar gibi bulguların araştırılmasında istenebilir. Örnek genellikle koldan alınır; bebekte topuk örneği kullanılabilir. Özel hazırlık çoğunlukla gerekmez. Düşük aktivitenin klinik anlamı, kişinin öyküsü ve hemoliz bulgularıyla birlikte değerlendirilir. Raporu yalnız bir sayı olarak değil, neden istendiğiyle birlikte anlamak önemlidir.

Normal görünen sonuç her koşulda eksikliği dışlamaz. Hemoliz sırasında daha yaşlı ve hassas alyuvarlar yıkılırken genç hücrelerin oranı artabilir; bunların enzim aktivitesi daha yüksek olabilir. Yakın zamanda verilen kan da ölçümü etkileyebilir. Ayrıca bazı heterozigot kişilerde, çoğunlukla kadınlarda, farklı alyuvar gruplarının bir arada bulunması nedeniyle aktivite geniş bir aralıkta değişir. Genetik test sonucu tek başına bu işlevsel durumu her zaman öngöremez. Bu yüzden klinik şüphe, örneğin alındığı zaman ve yakın transfüzyon bilgisi yorumun parçasıdır. Normal raporla güçlü klinik şüphe çelişiyorsa uygun zamanda yeniden değerlendirme gerekebilir.

Hızlı veya hasta başı G6PD testlerinin performansı da kullanılan yönteme ve karar eşiğine bağlıdır. Yedi ülkeden verileri birleştiren araştırmada belirli bir nicel cihaz, ileri derecede düşük aktiviteyi saptamada yüksek duyarlılık göstermiştir. Ancak ara düzey aktivitesi bulunan kadınlarda duyarlılık daha düşüktür. Bu ayrım, tek bir olumlu performans sayısının bütün hasta grupları için geçerli sayılamayacağını gösterir. Sonuçların hangi örnek türünden ve hangi doğrulama yönteminden elde edildiği önemlidir. Araştırmadaki cihaz eşikleri başka cihazlara doğrudan aktarılmamalıdır. G6PD sonucunun ilaç güvenliğinde kullanılması, testin sınırlılıklarını ve hastaya özgü riskleri bilen klinik ekip tarafından yapılmalıdır.