HEMATOPOİETİK NAKİL SONRASI KİMERİZM ANALİZİ

Hematopoietik nakil sonrası kimerizm analizi, incelenen kan hücrelerinin ne kadarının donör, ne kadarının alıcı kökenli olduğunu araştırır. Allojenik naklin izleminde kullanılır; tek başına lösemiye özgü bir test değildir. Sonuç, örneğin tam kandan mı yoksa seçilmiş bir hücre grubundan mı elde edildiği bilinmeden yorumlanmamalıdır.

Laboratuvarlar kısa ardışık tekrarların incelenmesi, yani STR analizi, veya daha duyarlı moleküler yöntemler kullanabilir. Yöntemin saptama sınırı raporun anlamını değiştirir. Küçük bir alıcı hücre oranını göremeyen testle çok düşük düzeyleri gösterebilen testin aynı yüzdesi, aynı kesinlikte bilgi vermez. Seri ölçümlerin karşılaştırılabilir olması önemlidir.

Kakodkar ve arkadaşlarının analitik çalışması, bir yeni nesil dizileme sistemini STR yöntemiyle karşılaştırmıştır. İncelenen sistemde düşük miktardaki alıcı DNA’sı için saptama sınırı yüzde 0,3 olarak bildirilmiştir. Bu sayı bütün NGS testlerinin ortak özelliği değildir; kullanılan panel, işlem ve laboratuvar doğrulaması önem taşır. Araştırma tedavi başarısını karşılaştıran bir deney değildir.

Aynı çalışmada tam kanla hücre altgruplarından elde edilen sonuçların karşılaştırılması, örneğin bileşiminin önemini göstermiştir. T hücreleriyle miyeloid hücreler aynı sonucu vermeyebilir. Bu nedenle sonuçları yalnız tek bir yüzdeye indirgemek, hangi hücrelerin incelendiğini ve yöntemin analitik sınırlarını gözden kaçırabilir.

Zhang ve arkadaşları 184 hastada 2.389 kimerizm testini değerlendirmiştir. Nüks gelişen 66 hastanın 57’sinde önceki son testte artan karışık kimerizm görülmüştür. Ancak dokuz nüks önceden bu işaretle yakalanamamıştır. Sonucun normal veya kararlı görünmesi hastalığın geri gelmesini kesin olarak dışlamaz; başka klinik ve laboratuvar bulguları önemini korur.

Bu çalışmada nüks olmayan kişilerde de yalancı pozitif testler vardı. Dolayısıyla alıcı hücre oranındaki artış, tek başına kesin nüks tanısı değildir. Tekrarlayan ölçümler, seçilen hücre grubu ve hastalık değerlendirmesi birlikte ele alınmalıdır. Hasta, tek bir yüzdeye dayanarak kendi tedavisini değiştirmemelidir.