HİSTEREKTOMİ

Histerektomi, rahmin cerrahi olarak çıkarılmasıdır. Total histerektomide rahim ve rahim ağzı alınır; supraservikal yöntemde rahim ağzı bırakılır. Yumurtalıkların veya tüplerin çıkarılması ayrıca tanımlanan işlemlerdir. Bu nedenle “total” sözcüğü bütün üreme organlarının mutlaka alındığını göstermez. Radikal histerektomi ise çevre yapıların da çıkarıldığı farklı bir ameliyattır. Ameliyat görüşmesinde hangi yapıların çıkarılacağı ve hangilerinin korunacağı açık biçimde belirtilmelidir.

Yoğun adet kanaması nedeniyle işlem düşünüldüğünde NICE, ameliyatın doğurganlık, cinsel yaşam, mesane işlevi ve psikolojik etkileriyle birlikte görüşülmesini önerir. Beklentiler, alternatif girişimler ve komplikasyonlar da konuşulur. Karar yalnız kanamanın sona ermesine indirgenmez. Kişinin yaşam planları ve daha az kapsamlı tedavilerden beklenen sonuçlar, geri dönüşsüz bir işlem seçilmeden önce değerlendirilir.

Ameliyat vajinal, laparoskopik veya açık abdominal yoldan yapılabilir. ACOG, iyi huylu hastalıkta mümkün olduğunda minimal invaziv yöntemlerin tercih edilmesini, uygun adayda vajinal yolu öncelikle değerlendirmeyi önerir. Bununla birlikte rahmin büyüklüğü, çevre hastalıklar, cerrahi deneyim ve hastanın tercihi birlikte önemlidir. Herkes için tek bir en iyi yol yoktur; açık cerrahi bazı hastalarda gerekli olabilir.

Laparoskopik ameliyatta dokunun çıkarılma biçimi de kararın parçasıdır. FDA, elektrikli morselasyon uygun bulunmuş hastalarda uyumlu muhafaza sistemi kullanılmasını önerir. Ancak bu sistem fark edilmemiş kanserin yayılma olasılığını tamamen ortadan kaldırmaz. Ameliyatın küçük kesilerle yapılması ile dokunun güvenle çıkarılması farklı değerlendirmelerdir; yöntem seçilirken her ikisi de ele alınmalıdır.

İyileşme yalnız yaranın kapanmasından ibaret değildir. RCOG, abdominal histerektomi sonrasında hareketin güvenle ve aşamalı artırılmasını, ağrı kontrolünü ve kişinin kendi gereksinimlerine göre taburculuk planlanmasını vurgular. Yorgunluk ve duygusal zorlanma görülebilir. İşe veya günlük etkinliklere dönüş süresi kişiden kişiye değişir; başkasının iyileşme takvimini kendisi için zorunlu hedef olarak görmek uygun değildir.