İLAÇ İLİŞKİLİ İNTERSTİSYEL AKCİĞER HASTALIĞI

İlaç ilişkili interstisyel akciğer hastalığı, bir tedavinin akciğer dokusunda inflamasyon veya fibrozis oluşturmasıyla gelişen, farklı klinik görünümleri olan bir durumdur. Nitrofurantoin, amiodaron, metotreksat ve bazı kanser tedavileri bu sorunla ilişkilendirilen ilaçlar arasındadır. Öksürük, nefes darlığı ve yorgunluk başka hastalıklarda da görülebildiği için ilaç öyküsünün özellikle gözden geçirilmesi gerekir. Gecikmiş tanı kalıcı hasara yol açabilir.

Belirli ilaçların güvenlik uyarıları birbirinin yerine kullanılamaz. Örneğin nitrofurantoinin akciğer reaksiyonları kısa veya uzun tedavi sırasında ortaya çıkabilir; ilk hafta akut reaksiyonlar açısından dikkat gerekir. Uzun süreli kullanımda, özellikle yaşlı kişilerde, yeni ya da kötüleşen solunum belirtileri yakından değerlendirilir. Pulmoner hasar düşündüren bulgular geliştiğinde ilacın derhal kesilmesi önerilir; belirtilerin kendiliğinden geçmesi beklenmemelidir.

Tanı genellikle alternatif açıklamaların dışlanmasına dayanır. Antikanser tedavi alan kişilerde enfeksiyon, tümörün ilerlemesi, akciğer ödemi, radyasyon hasarı veya mevcut akciğer hastalığının kötüleşmesi benzer görünebilir. İlaçla zamansal ilişki önemlidir fakat tek başına yeterli değildir. Tanıyı doğrulamak amacıyla ilacı yeniden vermek zarar doğurabilir. Bronkoskopi yararlı olabilse de hastanın klinik durumunu kötüleştirme riski değerlendirilmelidir.

Değerlendirme muayene, oksijenlenmenin ölçülmesi, yüksek çözünürlüklü tomografi ve uygun solunum fonksiyon incelemelerini birleştirir. Her görüntüleme örüntüsü aynı mekanizmayı veya tedavi yanıtını göstermez. Şüpheli ilacın kesilmesi, solunum desteği ve hastalığın ağırlığına uygun immün baskılayıcı yaklaşım birlikte planlanır. İzlem yalnız yakınmaların azalmasına değil, radyolojik ve fonksiyonel toparlanmaya da odaklanır; bazı hastalarda kalıcı hasar devam edebilir.

Tepotinib için Japonya’daki bildirimleri inceleyen araştırmada uzman kurul otuz beş olguyu ilaç ilişkili interstisyel hastalık olarak değerlendirmiş, bunların on birinde ölümcül seyir bildirilmiştir. Önceden interstisyel anormalliği bulunanlarda kötü sonuçlar daha sık görülmüştür. Bu seçilmiş güvenlik bildirimleri, tüm ilaçlar için ortak bir risk oranı veya doğrudan nedensellik ölçüsü olarak yorumlanmamalıdır.