İNHALER CİHAZ KULLANMA TEKNİĞİ

İnhaler cihaz kullanma tekniği, ilacın doğru cihaz hareketleri ve uygun soluk alma biçimiyle uygulanmasıdır. Asthma + Lung UK, yanlış kullanımın solunum hastalığı belirtilerinin kontrolünü güçleştirebileceğini belirtir. Aynı amaçla kullanılan cihazlar farklı çalışabilir. Bu yüzden yalnız ilacın adını bilmek yeterli değildir; kişinin elindeki cihazı nasıl hazırlayıp kullanacağını öğrenmesi de tedavinin önemli bir parçasıdır.

Basınçlı ölçülü doz inhaler ile kuru toz inhaler aynı soluk alma tekniğini gerektirmez. Asthma + Lung UK, ilkinde yavaş ve düzenli, kuru toz cihazlarda ise hızlı ve derin soluk almayı tanımlar. Kuru toz inhalerler ara hazneyle kullanılmaz. Kişinin gerekli soluk gücünü sağlayıp sağlayamadığı değerlendirilmelidir; cihaz türlerini birbirinin yerine geçer varsaymak doğru değildir.

NICE, astım için cihaz seçiminde doğru kullanabilmeyi, kişinin tercihini, uygun seçenekler arasındaki çevresel etkiyi ve doz sayacını birlikte değerlendirir. Ölçülü doz inhalerle, özellikle çocuklarda, genellikle ara hazne önerilir. Seçim yalnız cihazın görünüşüne veya alışkanlığa göre yapılmaz. Kişiye içindeki ilaç, etki biçimi, kullanım zamanı ve cihaza özgü teknik hakkında bilgi verilmelidir.

Australian Asthma Handbook, yetişkin ve ergenlerde cihazın fiziksel olarak gösterilmesini ve o cihaza özgü doğru adımların verilmesini önerir. Eğitimin ardından kişinin uygulamasını gözlemek, yalnız anladığını söylemesini yeterli kabul etmekten farklıdır. Yaş, bilişsel durum, el becerisi ve soluk alma kapasitesi seçimde dikkate alınır. Farklı cihazlar gerekiyorsa birbirinden farklı kullanım talimatları açıkça ayırt edilmelidir.

Press ve arkadaşlarının iki hastanede yürüttüğü randomize araştırmada, astım veya kronik obstrüktif akciğer hastalığı nedeniyle yatan 120 yetişkin incelenmiştir. Hedef beceriye ulaşana kadar öğretim, kısa anlatımla karşılaştırılmıştır. Birincil sonuç olan taburculuk sonrası otuzuncu gün yanlış kullanımında anlamlı fark gösterilmemiştir. Bazı diğer zaman noktalarındaki yararlar, bütün hastalarda kalıcı ve eksiksiz teknik kazanımı kanıtı olarak yorumlanmamalıdır.