İNTRADİYALİTİK PARENTERAL NÜTRİSYON

İntradiyalitik parenteral nütrisyon, hemodiyaliz sırasında doğrudan kana verilen ek beslenme desteğidir. Kısaca IDPN olarak adlandırılır. Amaç, yiyeceklerle yeterince alınamayan enerji ve besin öğelerinin bir bölümünü sağlamaktır. Diyetisyen ve böbrek hastalıkları hekimi kişinin yiyip içtiklerini değerlendirerek bu desteğin gerekli olup olmadığını belirler. Uygulama, olağan öğün ve ara öğünlerin yerine geçmez; bütün beslenme gereksinimini tek başına karşılaması beklenmez.

Bu yöntem her diyaliz hastası için rutin bir başlangıç tedavisi değildir. ESPEN, hastanede yatan, kritik durumda olmayan, kronik böbrek hastalığı ve böbrek yetmezliği nedeniyle hemodiyaliz alan kişilerde belirli koşullarda kullanılmasını önerir: malnütrisyon veya riski bulunması ve ağızdan destek ya da enteral beslenmeye yeterli yanıt alınamaması veya bunların tolere edilememesi. Sindirim sistemi yoluyla beslenme mümkün olduğunda öncelikle bu seçenek değerlendirilir.

Seansla sınırlı besin verilmesi, günlük toplam alımın ayrıca hesaplanmasını gerektirir. KDOQI rehberi, diyaliz sıklığı ve süresinin uzun dönem enerji ve protein gereksinimini karşılamaya yetmeyebileceğini vurgular. Bu nedenle karar, beslenme hedefi ile kişinin mevcut alımı arasındaki açığa dayanır. IDPN, beslenme danışmanlığı veya uygun diğer desteklerden bağımsız bir çözüm olarak görülmemelidir. Klinik iyileşme ve ağızdan ya da enteral alımın yeterliliği yeniden değerlendirilir.

Güvenlik izlemi tedavinin ayrılmaz parçasıdır. Güncel uluslararası uzman uzlaşısı; sıvı durumunun, kan basıncının, glukozun, elektrolitlerin, karaciğer testlerinin ve trigliseridlerin değerlendirilmesini önerir. Yalnız verilen torbanın tamamlanması başarı ölçütü değildir. Hastanın uygulamayı tolere etmesi ve istenmeyen etkilerin izlenmesi gerekir. Önceden çok az beslenmiş kişilerde yeniden beslenme riski de klinik değerlendirmeye dahil edilir.

Araştırmalar destekten beklenen yararın gerçekçi anlatılmasını gerektirir. Malnütrisyonu olan hemodiyaliz hastalarındaki randomize bir çalışmada, ağızdan beslenme desteğine IDPN eklenmesi iki yıllık ölüm oranını veya hastaneye yatışı iyileştirmemiştir. Bu bulgu, her hastanın aynı yanıtı vereceği anlamına gelmez; yöntemin yaşamı uzattığı yönünde kesin bir vaat verilmesini de desteklemez.

Seans sırasında bulantı, kusma, belirgin rahatsızlık veya solunum güçlüğü gelişirse hemşireye hemen bildirilmelidir. Tedaviyi sürdürme veya bırakma isteği de ekiple konuşularak beslenme planına yansıtılmalıdır.