İNTRAVİTREAL ENJEKSİYON

İntravitreal enjeksiyon, ilacın gözün içindeki vitreus boşluğuna doğrudan verilmesidir. Tek bir ilaç veya tek bir hastalık adı değildir. Retina hastalıklarında anti-VEGF ilaçlar, bazı durumlarda steroidler ve göz içi enfeksiyonlarda farklı antimikrobiyal ilaçlar bu yolla uygulanabilir. Amaç kullanılan ilaca ve hastalığa göre değişir. Bu nedenle başka bir kişinin aldığı enjeksiyonla kendi tedavisinin aynı olduğu varsayılmamalıdır. İşlem retina hastalıklarının tanı ve tedavisi konusunda deneyimli ekibin planına dayanır.

Enjeksiyon öncesinde doğru tanı, tedavi hedefi ve olası riskler açıklanır. Aktif enfeksiyon, glokom ve antiseptiklere karşı alerji gibi özellikler değerlendirilir. Göz uyuşturulur ve antiseptikle hazırlanır; enjeksiyon sonrası görme ve gerekli durumda basınç kontrol edilir. Antisepsiyle antibiyotik aynı şey değildir. Rutin koruyucu antibiyotik damlası her enjeksiyondan sonra gerekli kabul edilmez. İlaç seçimi, tekrar gereksinimi ve görüntüleme sonuçları klinik değerlendirmeyle bir arada ele alınmalıdır.

Tedavi çoğu zaman tek enjeksiyonla tamamlanmaz. Özellikle kronik retina hastalıklarında aralıklar kişinin yanıtına göre değişebilir. Görmenin düzelmesi veya yakınmanın azalması, bir sonraki randevunun gereksiz olduğu anlamına gelmez. Muayene ve görüntülemeyle hastalık etkinliği tekrar değerlendirilir. Yeni bir ilaç, yakın zamanda yaşanmış önemli hastalık veya gebelik olasılığı ekiple paylaşılmalıdır. Kontrol ve uygulama takvimi yazılı olarak anlaşılmalı; hastanın ulaşım ve günlük yaşam planı buna göre düzenlenmelidir.

Enjeksiyon sonrasında hafif batma, gözün beyazında küçük bir kanama, geçici bulanıklık veya uçuşan küçük noktalar olabilir. Buna karşılık şiddetli ya da artan ağrı, hızla azalan görme, perde gibi bir gölge, yeni büyük uçuşmalar veya akıntı acil değerlendirme gerektirir. Göz içi enfeksiyon nadirdir ancak görmeyi tehdit edebilir. Kişi bu belirtileri yalnız iğnenin normal etkisi sayıp beklememelidir. Göz ovalanmamalı ve verilen bakım yönergeleri izlenmelidir.