İŞ SAĞLIĞINDA TEHLİKE KONTROL HİYERARŞİSİ

İş sağlığında tehlike kontrol hiyerarşisi, çalışanı korumak için hangi önlemlerin önce düşünülmesi gerektiğini gösteren bir çerçevedir. Sıralama, tehlikeyi ortadan kaldırma, daha güvenli seçenekle değiştirme, mühendislik önlemleri, çalışma düzenine ilişkin önlemler ve kişisel koruyucu donanım biçimindedir. Kaynağa yönelik önlemler, çalışanın her seferinde doğru davranmasına daha az bağımlı oldukları için önceliklidir.

Bu yaklaşım yalnızca eldiven veya maske seçmek değildir. Bir kimyasalın değiştirilmesi düşünülüyorsa yeni seçeneğin başka tehlikeler getirip getirmediği de incelenir. Makineyi veya çalışma alanını değiştiren mühendislik önlemleri, tehlike ile çalışan arasındaki teması azaltmayı amaçlar. Eğitim ve kişisel koruyucular önemli olabilir; ancak mümkün olan kaynak kontrolünün yerine otomatik olarak geçmez.

Önleme kararlarını yeni bir işin, aracın veya çalışma alanının tasarımına taşımak daha güçlü seçenekler yaratabilir. Tasarımla önleme yaklaşımında çalışanlar, yöneticiler, tasarımcılar ve güvenlik uzmanları birlikte değerlendirme yapar. Mevcut işyerinde yeniden tasarım ve iyileştirme de mümkündür; yaklaşım yalnızca yeni tesislere özgü değildir. Başlangıç maliyeti ile uzun dönem işletme yükü birlikte değerlendirilir.

Uygulama, yazılı bir kontrol planıyla izlenir. Hangi önlemin kim tarafından, ne zaman kurulacağı ve işe yarayıp yaramadığının nasıl doğrulanacağı belirlenir. Bakım, onarım ve beklenmedik durumlar olağan üretimden farklı tehlikeler yaratabilir. Çalışanların deneyimi, uygulanabilir seçeneklerin seçilmesinde ve mevcut önlemlerin değerlendirilmesinde önemlidir. Birden fazla koruma katmanı birlikte gerekebilir.

Kişisel koruyucu donanım kullanılıyorsa doğru seçilmesi ve kullanıcının eğitilmesi gerekir. Çalışanın arızayı fark edip bildirebilmesi de önemlidir. Bir koruyucunun bulunması, uygun olduğu veya doğru kullanıldığı anlamına gelmez; koruma kararının işyerindeki risk değerlendirmesiyle bağlantısı kurulmalıdır.

Bir yapı işleri araştırmasında mühendislik önlemleri solunabilir kuvars maruziyetini belirgin azaltmıştır. Bununla birlikte deneysel görevlerde ölçülen azalma, her gerçek işyerinde aynı korumanın sağlandığını veya hastalık riskinin ortadan kalktığını kanıtlamaz. Araştırmanın sonucu, kontrolün sahada doğrulanması gereğini kaldırmaz.