İSTATİSTİKSEL GÜÇ VE ÖRNEKLEM BÜYÜKLÜĞÜ

İstatistiksel güç, belirli bir alternatif gerçek olduğunda testin sıfır hipotezini reddetme olasılığıdır. Bir eksi beta olarak ifade edilir; beta, bu alternatif altında farkı saptayamama olasılığıdır. Güç yalnız araştırmaya yapıştırılan genel bir kalite puanı değildir: hangi etkinin ve hangi test koşullarının düşünüldüğü belirtilmelidir. Belirli bir fark için yapılan hesap, bütün olası farklar için aynı saptama olasılığını vermez.

Örneklem büyüklüğü hesabında hedef farkın seçimi merkezi önemdedir. DELTA2 rehberi, randomize araştırmalarda hedef farkın ilgili paydaşlar için önemli veya mevcut kanıtlar ışığında gerçekçi olmasının gerekçelendirilmesini ister. Kesin bir sayı elde edilmesi, başlangıç varsayımlarının kesin olduğu anlamına gelmez. Kontrol grubundaki olay sıklığı veya ölçümlerin değişkenliği gibi girdilerin değişmesi gereken katılımcı sayısını değiştirebilir; bu yüzden farklı makul varsayımlar altında duyarlılık hesapları yararlıdır.

Her örneklem gerekçesi yalnız klasik güç hesabına dayanmak zorunda değildir. Lakens’in yöntem incelemesi, hedeflenen tahmin doğruluğu, kaynak sınırları veya neredeyse bütün evreni gözleme gibi farklı yaklaşımları ayırır. Önemli olan seçimin çıkarım amacıyla bağlantısını açıkça kurmaktır. Kaynakların ancak belirli sayıda gözleme izin verdiğini dürüstçe söylemek, bu sayının istenen her etkiyi gösterecek güce sahip olduğunu ileri sürmekle aynı değildir.

Araştırma bittikten sonra sonuç istatistiksel olarak anlamlı çıkmadığı için yapılan güç hesapları ayrıca dikkat gerektirir. Hoenig ve Heisey, bu tür geriye dönük hesapların gözlenen sonucu yorumlamak için kullanılmasının mantıksal sorunlarını açıklamıştır. Çalışma öncesindeki planlama sorusu ile elde edilmiş verinin ne gösterdiği sorusu birbirine karıştırılmamalıdır. Sonradan hesaplanan düşük güç, otomatik olarak çalışmanın sonucunu açıklayan bağımsız bir bulgu gibi sunulmamalıdır.

Charles ve arkadaşlarının altı genel tıp dergisindeki 215 araştırma raporunu incelemesi, örneklem hesabının raporlanmasında sorunlar göstermiştir. On raporda hiç hesap yoktu; 92’sinde gerekli parametrelerin tümü verilmemişti. Yeniden hesaplama için yeterli bilgi bulunan 157 raporun 47’sinde bildirilen sayı ile yeniden hesaplanan sayı arasındaki fark yüzde 10’u aşmıştır. Bu tarihsel yayın incelemesi, güncel bütün araştırmaların hata oranı değildir; hesapların izlenebilir yazılmasının önemini gösterir.