KARBONHİDRAT SAYIMI

Karbonhidrat sayımı, öğün ve ara öğünlerde yenilen veya içilen karbonhidrat miktarını planlama ve izleme yöntemidir. Diyabeti olan herkesin bu yöntemi kullanması gerekmez. Özellikle insülin kullananlarda besin miktarıyla tedaviyi ilişkilendirmeye yardımcı olabilir. Tabak yöntemi gibi başka planlama seçenekleri de vardır. Uygun yöntem kişinin ilaçları, hareketliliği, çalışma düzeni ve diğer sağlık durumları dikkate alınarak sağlık ekibiyle seçilir.

Karbonhidrat yalnız sofra şekeri değildir. Meyve ve sütte doğal şekerler, tahıllarda ve patates gibi yiyeceklerde nişasta bulunur; baklagiller de karbonhidrat sağlar. Miktar gram olarak değerlendirilir. Paketli gıdalarda beslenme etiketindeki toplam karbonhidrat bilgisi kullanılabilir. Bir yiyecek porsiyonu ile eğitimde kullanılan karbonhidrat değişimi aynı şey olmayabilir. CDC örneklerinde bir karbonhidrat değişimi yaklaşık on beş gramdır; bu sayı herkese önerilen öğün miktarı değildir.

Sayım becerisi yapılandırılmış diyabet eğitiminin parçasıdır. NICE, tip bir diyabetli erişkinlere bu eğitimin sunulmasını önerir. Eğitim yalnız sayıları ezberlemekten ibaret değildir; kişinin gereksinimine uygun, belirli öğrenme hedefleri olan ve eğitimli profesyoneller tarafından yürütülen bir süreçtir. Grup eğitimine katılamayan veya bunu istemeyen kişiler için uygun alternatifler sağlanmalıdır. Beslenme önerileri kişinin kültürünü ve günlük yaşamını dikkate almalıdır.

Öğün insülini kullananlarda karbonhidrat miktarı ile insülinin eşleştirilmesi kişisel eğitim gerektirir. Sabit insülin kullananlarda ise öğün zamanı ve karbonhidrat miktarının tutarlılığı önemlidir. Yağ ve protein de öğün sonrası glukozu etkileyebilir. Bu nedenle doz kararları yalnız karbonhidrat sayısına dayanmaz; glukoz ölçümleri veya sürekli izlemle değerlendirilir. Bu metinden insülin dozu hesaplanmamalıdır.

DAFNE araştırmasında esnek insülin yönetimini öğreten kapsamlı bir program, tip bir diyabetli erişkinlerde altıncı ay glisemik kontrolünü ve bazı yaşam kalitesi ölçümlerini iyileştirmiştir. Ancak çalışma yalnız karbonhidrat sayımını diğer eğitim bileşenlerinden ayırarak sınamamıştır. Bulgular, profesyonel eğitimin önemini destekler; tek bir tabloyu öğrenmenin aynı sonucu garanti ettiğini göstermez.

Tekrarlayan düşük glukoz ataklarında diyabet ekibine başvurulmalıdır. Bilincini kaybetmiş kişiye ağızdan yiyecek veya içecek verilmez; acil yardım çağrılır ve varsa reçeteli kurtarma planı uygulanır. Sayım yapmak, gelişmiş bir hipogliseminin acil tedavisinin yerini tutmaz.