KARDİYOJENİK ŞOK

ANAMNEZ VE İLK YAKLAŞIM

İskemik yakınma, önceden kalp yetersizliği, ritim bozukluğu, yakın ameliyat veya miyokardit olasılığı değerlendirilir. Şok ekibi erken devreye alınır; EKG ve yatak başı ekokardiyografi ile neden ve sol/sağ ventrikül tutulumu araştırılır. Tanısal süreç destek ve uygun merkeze sevki geciktirmez. [2]

Bilinç, cilt sıcaklığı, nabız, kan basıncı, idrar çıkışı ve akciğer konjesyonu birlikte değerlendirilir. Soğuk ekstremiteler, zayıf nabız, boyun ven dolgunluğu veya ödem görülebilir. Yalnız düşük tansiyon değil, organ kanlanmasının bozulması önemlidir. [1]

AYIRICI TANI VE FENOTİP

Hipovolemi, sepsis, pulmoner emboli ve tamponad gibi alternatif veya eşlik eden şok nedenleri araştırılır. Sol ventrikül, sağ ventrikül ve biventriküler yetersizlik farklı destek gereksinimleri doğurabilir; akut kapak bozukluğu veya mekanik komplikasyon için ekokardiyografi kritiktir. [2]

TANI VE EVRELEME

Hipoperfüzyon; laktat, böbrek/karaciğer işlevi ve idrar çıkışıyla izlenir. SCAI sınıflamasında A risk altında, B hipoperfüzyonsuz başlangıç bozukluğu, C müdahale gerektiren klasik şok, D ilk desteğe rağmen kötüleşme, E ekstrem dolaşım çöküşüdür. Evre tek seferlik etiket değildir; seyirle yeniden belirlenir. [3]

NEDENE VE HEMODİNAMİYE YÖNELİK TEDAVİ

İnfarktüs ilişkili şokta uygun acil revaskülarizasyon gerekir. Hipotansif hastada norepinefrin makul ilk vazopresör seçeneğidir; inotrop ve mekanik destek gereksinimi perfüzyon, ventrikül tutulumu ve yan etki riskiyle belirlenir. Kontrolsüz sıvı yüklemek konjesyonu ağırlaştırabilir; volüm kararı fenotipe göre verilir. [2]

Çok damar hastalıklı infarktüs şokunda başlangıçta sorumlu lezyon yaklaşımı, aynı seansta rutin çok damar girişimine göre daha iyi kısa dönem birleşik sonuç sağlamıştır. [4]

YOĞUN BAKIM VE ÇIKIŞ STRATEJİSİ

Laktat, idrar, bilinç, organ işlevi ve hemodinamik destek ihtiyacı seri değerlendirilir. Kanama, ekstremite iskemisi ve cihaz komplikasyonları izlenir. Kalbin iyileşmesi, kalıcı destek veya transplantasyon olasılığı erken ele alınır; sınırlı seçeneklerde hasta hedefleri ve palyatif bakım görüşülür. [2]

İLERİ MERKEZE SEVK

Artan laktat, azalan idrar, kötüleşen bilinç veya giderek artan vazopresör/mekanik destek ihtiyacı ilerleyen şoku gösterir. İlk desteğe yanıtsızlıkta daha ileri bakımın zamanlaması yeniden değerlendirilir; ölçülen kan basıncının düzelmesi tek başına yeterli resüsitasyon kanıtı değildir. [3]