KİMYASAL RİSK YÖNETİMİNDE KONTROL BANTLAMA

Kontrol bantlama, kimyasalların sağlık tehlikesini ve olası maruziyetini birlikte değerlendirerek uygun kontrol yaklaşımını seçmeye yardımcı olan bir yöntemdir. Özellikle mesleki maruziyet sınırı bulunmayan maddeler için kullanılabilir. Sonuç, çalışanın aldığı dozu ölçen bir laboratuvar değeri değil, uygulanması düşünülen koruma stratejisidir. Kimyasalın biçimi, kullanılan miktarı ve işin özellikleri değerlendirmeye katılır.

COSHH Essentials, bu yaklaşımın bilinen örneklerinden biridir. Sağlık tehlikesi sınıflaması, katılarda tozuma veya sıvılarda uçuculuk ve kullanım miktarı gibi girdilerle genel kontrol yaklaşımı oluşturur. Genel havalandırma, mühendislik kontrolü, kapalı sistem ve uzman değerlendirmesi gerektiren durumlar birbirinden ayrılır. Bu genel değerlendirme, gazlar veya kaynama noktasının üzerinde kullanılan sıvılar için tasarlanmamıştır.

Bir bant adı tek başına herkes için aynı anlamı taşımayabilir. Laboratuvar uygulamalarında kurumun kullandığı sınıfların anlamı, sorumluluklar ve kontrol önlemleri açıkça yazılmalıdır. Deneyimli çalışanlar, araştırma sorumluları ve çevre-sağlık-güvenlik ekipleri birlikte çalışır. Olağan dışı, kendine özgü yüksek tehlikeli işler için basit bantlama yeterli yaklaşım olarak kabul edilmez.

Kontrol bantlama, iş sağlığı uzmanının yerini almaz ve maruziyet izlemi ihtiyacını kaldırmaz. İşin, malzemenin veya sürecin değişmesiyle değerlendirme yenilenir. Mesleki maruziyet bantlamasıyla da aynı şey değildir: o yöntem tehlike verilerinden bir maruziyet aralığı oluştururken kontrol bantlama doğrudan kontrol seçeneklerine yönelir. Seçilen önlemin gerçekten işe yaradığı ayrıca değerlendirilir.

Bir laboratuvar sistemindeki on beş benzer maruziyet grubunu inceleyen araştırma, başlangıçta seçilen kontrolleri kişisel ölçümlere dayalı istatistiksel değerlendirmeyle karşılaştırmıştır. Grupların çoğunda koruma seçimi en az nicel değerlendirme kadar koruyucu bulunmuştur. Bu bulgu, her bantlama aracının her işyerinde doğrulandığı anlamına gelmez.

Bir başka araştırmada eğitim alan otuz dört işyerinden onunda en az bir görev için araç kullanılmıştır. Çalışan ve yönetici arasında risk tartışmasını destekleyen sonuçlar bildirilmiş, ancak uzman değerlendirmesiyle tam uyum sağlanmamıştır. Bu nedenle eğitimin tamamlanması veya bir formun doldurulması, tek başına yeterli kontrolün kanıtı sayılmaz.