LA CROSSE ENSEFALİTİ

La Crosse ensefaliti, sivrisinek maruziyeti sonrasında gelişebilen ve özellikle çocuklarda önem taşıyan bir nörolojik enfeksiyondur. Hastalık on altı yaşın altındakilerde daha sık görülür; bununla birlikte her enfeksiyon klinik belirti oluşturmaz. Başlangıçta ateş, baş ağrısı, bulantı, kusma, yorgunluk ve uykuya eğilim bulunabilir. Menenjit veya ensefalitte bilinç değişikliği, nöbet, konuşma bozukluğu ve kuvvet kaybı ortaya çıkabilir. Normal beyin tomografisi hastalığı dışlayan bir bulgu değildir. Herpes ve diğer viral ensefalitler ayırıcı tanıda değerlendirilmelidir.

Tanıda antikor sonuçları klinik tabloyla birlikte yorumlanır. Jamestown Canyon gibi ilişkili virüslerle çapraz reaksiyon olabileceği için pozitif IgM sonucu uzman doğrulamasını gerektirir. Bağışıklığı ileri derecede baskılanmış kişilerde farklı tanısal yaklaşım gerekebilir. Negatif moleküler sonuç tek başına enfeksiyonu dışlamaz. İncelemenin uygunluğu ve erişimi yetkili laboratuvarla görüşülmelidir; CDC bazı testlerin geçici olarak kullanılamayabileceğini bildirmektedir. Bu değerlendirme bir laboratuvar uygulama talimatı değil, sonuçların klinik bağlamdan koparılmaması gerektiğine ilişkin bir uyarıdır.

Özgül tedavi yoktur; bakım destekleyicidir. Ağrı, bulantı ve sıvı gereksinimi yönetilirken ensefalitli hastada nöbet, kafa içi basınç artışı ve hava yolunu koruyamama açısından yakın izlem yapılır. İnsanlarda koruyucu aşı bulunmadığından sivrisinek ısırıklarından kaçınma önemlidir. Kovucu ve koruyucu giysi kullanımı ile ev çevresindeki maruziyetin azaltılması önerilir. Aynı ailede farklı zamanlarda hastalık görülebildiğinden, hasta çocuğun ailesine korunma eğitimi verilmesi ayrıca önem taşır; yalnız akut bakım yeterli bir korunma yaklaşımı değildir.

Bir merkezde nöroinvaziv hastalık nedeniyle değerlendirilmiş yüz elli iki çocuğun araştırmasında, uzun dönem davranışsal ve bilişsel değerlendirmeye elli dört çocuk katılmıştır. Aile bildirimlerinde güçlükler, başlangıç hastalığı ağır olmayan çocuklarda da saptanmıştır. Bu sonuçlar taburculuk sonrasında nörolojik ve davranışsal izlemin önemini destekler. Ancak geriye dönük tasarım, seçilim olasılığı ve ebeveyn bildirimine dayalı kesitsel değerlendirme nedeniyle bütün sorunların enfeksiyondan kaynaklandığı söylenemez; bulgular tüm enfekte çocuklara genellenmemelidir.