LOKAL EMİŞ HAVALANDIRMASI

Lokal emiş havalandırması, iş sırasında oluşan toz, duman veya benzeri kirleticileri çalışma ortamına yayılmadan, kaynağında ya da kaynağa yakın noktada yakalamayı amaçlayan bir mühendislik kontrolüdür. Genel havalandırma kirleticiyi ortam havasında seyreltirken lokal emiş onun çalışanların soluduğu bölgeye ulaşmasını azaltmaya çalışır. Bu nedenle yalnız pencere açmakla aynı yöntem değildir.

Sistem; yakalama başlığı, hava kanalları, gerektiğinde hava temizleyici, fan ve güvenli atış düzeninden oluşur. Bir parçanın varlığı bütün sistemin uygun çalıştığını göstermez. Tasarım, işin ve kirleticinin özelliklerine uygun olmalıdır. Masa veya yer vantilatörleri havayı hareket ettirse de kirleticiyi işyerinin başka bölümlerine dağıtabilir; bunlar kendiliğinden etkili bir kontrol sayılmaz.

Yeni kurulum, kullanılmadan önce gerçek iş koşullarında değerlendirilmelidir. Devreye alma incelemesi, sistemin belirli madde ve işlem için uygunluğunu gösterir; sonraki kontroller için ölçülebilir başlangıç değerleri oluşturur. Hava debisi, basınç, akışın gözlenmesi ve gerektiğinde maruziyet örneklemesi birlikte yorumlanır. Birden fazla yakalama başlığı bulunan sistemlerde her başlığın yeterliliği önemlidir.

Kaynak işi bunun anlaşılır bir örneğidir. Emici başlık veya nozül, dumanı çalışandan uzaklaştıracak ve kaynağında yakalayacak biçimde konumlandırılır. Kirli havanın çıkışı başka çalışanlara yöneltilmez. Açık havada çalışmak tek başına yeterli havalandırma garantisi değildir. İş uygulamaları ve havalandırma yeterli koruma sağlamıyorsa uygun solunum koruma programı ayrıca gerekebilir.

Araştırma bulguları tasarımın önemini gösterir. Dört çalışanın katıldığı bir kırıcı delici deneyinde farklı emiş düzenleri, değerlendirilen üç toz boyutu grubunda yüzde seksenden fazla azalma sağlamıştır. Bu, belirli koşullardaki maruziyet azalmasıdır; her alet, her iş ve her çalışan için aynı koruma düzeyinin sağlandığı anlamına gelmez.

Başka bir çalışmada, beton çatı kiremidi kesilirken emiş düzeneği kullanıldığı halde araştırmanın karşılaştırdığı maruziyet sınırları aşılmıştır. Dolayısıyla cihazın takılı olmasıyla gerçek koruma eş tutulmaz. İşyerindeki yeterlilik, kullanılan düzeneğin performansı ve çalışanların maruziyeti üzerinden doğrulanır; araştırmadaki tarihsel sınırlar bugünün yerel mevzuatı olarak alınmaz.