MANUEL KAS TESTİ

Manuel kas testi, belirli kas gruplarının kuvvetini standart bir klinik muayene içinde değerlendirme yöntemidir. Uygulayıcı, uzvun konumunu ve sabitlenmesini kontrol ederek hareketi gözler, gerektiğinde direnç uygular veya kasılmayı elle değerlendirir. Bu nedenle işlem yalnız kişinin elini sıkmasından ya da genel olarak güçlü görünüp görünmediğinden ibaret değildir. Test edilen hareket ve kullanılan yöntem açık olmalıdır.

Sık kullanılan Medical Research Council yaklaşımı, kas gücünü beklenen en yüksek güce göre derecelendirir. Bu bir sıralı değerlendirmedir; puanlar doğrudan kilogram cinsinden kuvvet ölçümü değildir. Resmî kaynak, özellikle daha güçlü kasların değerlendirilmesinde yöntemin ayırt etme sınırlarına dikkat çeker. Tam puanlama formu burada yeniden sunulmaz. Klinisyen, uygun standart yönerge ve eğitimle değerlendirme yapmalıdır.

Kişinin yönergeleri anlayabilmesi ve işbirliği yapabilmesi sonucun yorumlanmasını etkiler. Yoğun bakımda bilinç değişikliği, deliryum veya yaralanma nedeniyle test yapılamayabilir. Böyle bir durumda değerlendirme eksikliği, kişinin gerçekten hiç kas kuvveti olmadığı anlamına gelmez. Araştırmalarda testin uygulanabilirliği ile uygulanabilen kişilerdeki gözlemci uyumu ayrı sorunlar olarak ele alınmıştır. Yöntem her hastada aynı koşullarda uygulanamaz.

Uygun pozisyon verilememesi, alçı veya uzuv eksikliği gibi durumlar değerlendirme kaydında belirtilmelidir. Standart protokolde bu tür engeller için değerlendirilememe seçeneği bulunur. Kişinin yönergeyi anlamadığı veya yeterli çaba göstermediği bir deneme, uygun açıklama sonrasında tekrar ele alınabilir. Test koşullarını kaydetmek, daha sonra elde edilen bulguların ne anlama geldiğini değerlendirmeyi kolaylaştırır.

Manuel testin normal görünmesi bütün kuvvet kayıplarını dışlamaz. Rehabilitasyon hastalarında diz kuvvetinin cihazla ölçümüyle karşılaştırıldığı bir araştırmada, manuel testin bazı kayıpları yakalama duyarlılığı sınırlı bulunmuştur. Bu bulgu, özellikle hafif farkların önemli olduğu durumlarda yöntemin sınırlarının hatırlanması gerektiğini gösterir. Tek bir kas grubundan elde edilen araştırma sonucu bütün kaslar için aynı sayısal doğruluk kabul edilerek genellenmemelidir.