MEZENTERİK PANNİKÜLİT

Mezenterik pannikülit, çoğunlukla ince bağırsak mezenterindeki yağ dokusunu etkileyen, inflamasyon ve değişen düzeyde fibrozisle ilişkili bir tablodur. Tanı sıklıkla başka nedenle yapılan bilgisayarlı tomografide gündeme gelir. Bazı kişilerde karın ağrısı, şişkinlik veya bağırsak alışkanlığında değişiklik bulunurken birçok kişi belirtisizdir. Görüntüleme bulgusunun varlığı, hastanın bütün yakınmalarının bundan kaynaklandığını göstermez; klinik ilişki ayrıca değerlendirilmelidir.

İsimlendirme kaynaklar arasında değişir; sklerozan mezenterit ve retraktil mezenterit terimleri benzer bağlamlarda kullanılabilir. Bununla birlikte her hafif pannikülit olgusunun ileri fibrozise ilerleyeceği varsayılmamalıdır. Görüntüleme görünümü mezenterik ödemden tümörlere kadar farklı hastalıklarla örtüşebilir. Özellikle atipik kitle veya kuşkulu lenf nodlarında ayırıcı tanı önem kazanır. PET bulguları tek başına bütün iyi huylu ve kötü huylu nedenleri ayırmaya yetmez.

Tedavi kararının temelinde yalnız tomografinin görünümü değil, hastaya ait belirtiler ve komplikasyonlar yer alır. Belirtisiz veya hafif olgularda izlem yeterli olabilir. İlaç gereken hastada steroidler ve diğer antiinflamatuvar seçenekler bireyselleştirilir. Kullanılan ilaçların gastrointestinal, tromboembolik ve etkileşimle ilişkili riskleri dikkate alınmalıdır. Bağırsak tıkanıklığı, iskemi veya perforasyon gibi ciddi durumlar ise olağan poliklinik izleminin dışında değerlendirme gerektirir.

Tedavi kanıtının önemli bölümü geriye dönük serilerden gelir. Biyopsiyle doğrulanmış yüz üç hastalık bir çalışmada prednizonla birlikte kolşisin veya tamoksifen kullanan gruplarda yakınma düzelmesi bildirilmiştir. Ancak tedaviler rastgele seçilmemiştir ve gruplar küçük olduğundan benzer yanıt oranları kesin eşdeğerlik kanıtı değildir. Gözlemsel sonuçlar, her hastaya ilaç verilmesi veya aynı rejimin herkeste güvenli olması gerektiği anlamına gelmez.

Kanser ve endoskopi ilişkisi de seçilmiş hasta gruplarına göre değişebilir. Aktif malignitesi ve önemli karın içi eşlik eden hastalıkları dışlanan bir olgu-kontrol araştırmasında kolonoskopi bulguları açısından anlamlı fark gösterilmemiştir. Yine de tüm katılımcılara endoskopi yapılmamıştır. Bu bulgu, kişiye özgü alarm belirtilerini görmezden gelmek veya yaşa ve riske uygun kanser taramasından vazgeçmek için kullanılamaz.