MİKROSPORİDİYOZ

Mikrosporidiyoz, bağışıklık durumu ve tutulan organa göre farklı belirtiler veren bir enfeksiyondur. İleri HIV hastalığında uzayan ishal, emilim bozukluğu ve kilo kaybıyla görülebilir. Bağışıklığı normal kişilerde de kendiliğinden sınırlanabilen sulu ishal veya göz enfeksiyonu oluşabilir. Gözde kızarıklık ve tahrişten görmeyi tehdit eden kornea tutulumuna kadar değişen tablolar vardır. Bu nedenle yalnız ishalin varlığı ya da yokluğu, hastalığın tüm kapsamını tanımlamaz.

Bağışıklığın ileri derecede baskılanması klinik hastalık olasılığını artırır; ART erişimi ve sürekliliği bu nedenle önemlidir. HIV ile yaşayan erişkin ve ergenlerde tedavinin önemli bir parçası etkili antiretroviral tedaviyle bağışıklığın toparlanmasıdır. İshal ve sıvı kaybında destek tedavisi gerekir. İlaç seçimi etken türüne bağlıdır: albendazol önerisi Enterocytozoon bieneusi ve Vittaforma corneae için geçerli değildir. Bu ayrım, bütün mikrosporidiyoz olgularına tek ilaç verilmesini önler. Gebelikte seçenekler ayrıca değerlendirilir; sistemik fumagillin kullanılmamalıdır ve albendazol ilk trimesterde önerilmez. Malnütrisyonda beslenme desteği planlanır.

Solid organ nakli alıcısında ishal değerlendirilirken kilo kaybı, bulantı, halsizlik, sıvı dengesi ve böbrek işlevi birlikte ele alınır. Ateş olmaması hastalığı dışlamaz; enfeksiyon nakilden yıllar sonra da ortaya çıkabilir. Bağışıklığı baskılayan tedavinin değiştirilmesi bazı hastalarda gündeme gelse de organ reddi riski önemlidir. Hasta ilaçlarını kendi başına azaltmamalıdır. Nakil ekibiyle birlikte seçilen yaklaşımın başarısı yalnız belirtilerin geçmesiyle değerlendirilmez.

Fumagillin kullanımı sırasında kan hücrelerinde azalma ve ciddi kanama gelişebilir. Bu nedenle kan sayımı ve klinik güvenlik izlemi, enfeksiyona verilen yanıt kadar önemlidir. Yeni kanama belirtileri gecikmeden tedavi ekibine bildirilmelidir; ishalin düzelmiş olması ilacın sorunsuz sürdürülebileceğini göstermez. Tedavi sonrası nüks de mümkündür. Kontrolsüz çalışmalardaki yüksek etken temizlenme oranları, bütün hastalar için risksiz veya kalıcı iyileşme güvencesi değildir.