MİTRAL KAPAĞIN TRANSKATETER KENARDAN KENARA ONARIMI

Mitral kapağın transkateter kenardan kenara onarımı, kapağın yaprakçıklarını birbirine yaklaştırarak geriye kan kaçışını azaltmayı amaçlar. İngilizce adının kısaltması M-TEER’dir; MitraClip bu yaklaşımda kullanılan cihazlardan biridir. Kateter, kasıktaki bir toplardamardan kalbe ulaştırılır. İşlem açık kalp ameliyatıyla aynı değildir ve yeni bir kapağın yerleştirilmesi anlamına gelmez. Kişinin kendi kapağı korunarak kapanma biçimi değiştirilmeye çalışılır. İşlem sırasında kalp görüntülemesi kullanılır.

Uygunluk yalnız kapakta kaçak bulunmasına göre belirlenmez. Kaçağın nedeni, şiddeti, kalbin pompalama durumu ve kişinin diğer hastalıkları önem taşır. Uzman ekip, görüntülerde cihazın güvenle tutunabileceği bir kapak yapısı arar. Hazırlık sürecinde ekokardiyografi ve gerekli diğer incelemeler yapılır; hastanın ilaçları ve anestezi açısından durumu gözden geçirilir. Bazı kişiler için cerrahi veya başka tedaviler daha uygundur.

Kalp yetersizliğine bağlı ikincil mitral kaçakta araştırmalar, cihazın uygun ilaç tedavisine eklenmesini incelemiştir. COAPT çalışmasının beş yıllık izlemi, seçilmiş hastalarda hastaneye yatışların ve ölümlerin daha az olduğunu gösterdi. Bu sonuç bir kişinin mutlaka yarar göreceği anlamına gelmez. Araştırmadaki hastaların özellikleriyle değerlendirilmekte olan kişinin durumu karşılaştırılmalıdır; ilaç tedavisi işlemin alternatifi gibi kendiliğinden bırakılmamalıdır.

Bütün çalışmalar aynı sonuca ulaşmamıştır. MITRA-FR araştırmasında iki yıllık ölüm veya planlanmamış kalp yetersizliği yatışı açısından belirgin bir fark gösterilemedi. Bu nedenle yalnız cihazın takılabilmesi yeterli değildir; doğru hasta seçimi ve beklentilerin gerçekçi kurulması gerekir. Araştırmalarda kullanılan hasta grupları ve sonuç ölçütleri dikkate alınmadan tek bir başarı oranı vermek yanıltıcı olabilir.

Daha az invaziv olması risksiz olduğu anlamına gelmez. Kanama, damar hasarı, kalp çevresinde sıvı, inme, kapağın daralması veya kaçak kalması görülebilir. Cihazın yaprakçığa tutunmasında sorun gelişmesi ek girişim gerektirebilir. Bu riskler, beklenen yararla birlikte görüşülmeli; taburculuk sonrasında izlem ve ilaç planı sürdürülmelidir.