ORAL GLUKOZ TOLERANS TESTİ

Oral glukoz tolerans testi, standart miktarda glukoz içildikten sonra vücudun kan şekerini nasıl düzenlediğini araştırır. Gebe olmayan erişkinde diyabet ve bozulmuş glukoz toleransının değerlendirilmesinde kullanılabilir. Genellikle açlıkta ve içecekten iki saat sonra alınan laboratuvar örnekleri karşılaştırılır. Her diyabet araştırmasında zorunlu değildir; açlık glukozu veya HbA1c bazı durumlarda yeterli olabilir.

Testten önce beslenmeyi özellikle kısıtlamak veya alışılmadık egzersiz yapmak sonucu değiştirebilir. Verilen hazırlık talimatı izlenir ve yakın zamanda enfeksiyon, ameliyat veya önemli fiziksel stres yaşandıysa birime haber verilir. Mide küçültme ya da bypass ameliyatı geçirmiş olmak ayrıca değerlendirilir. Kullanılan ilaçlar bildirilir; kişi sonucu etkilemesin diye kendi kendine ilaç bırakmaz.

Randevuda ilk kan örneğinden sonra verilen içecek, ekibin belirttiği sürede tamamlanır. Beklerken yemek yenmez, sigara içilmez ve egzersiz yapılmaz; su konusunda kurum talimatı izlenir. İçecek bitirilemediyse, kusma olduysa veya kişi kendini kötü hissettiyse hemen görevliye söylenir. Bu durumlar yalnız rahatlığı değil, sonucun güvenilir biçimde yorumlanmasını da etkileyebilir.

İğne girişinde kısa süreli ağrı ve morarma olabilir. Bazı kişilerde şekerli içecekten sonra bulantı, terleme, baş dönmesi veya baygınlık hissi gelişebilir. Bu belirtileri saklayarak testi tamamlamaya çalışmak doğru değildir. Gebelikte kullanılan testler benzer görünse de örnekleme düzenleri ve değerlendirme ölçütleri farklı olabilir; bu yazı gebelik sonuçlarını yorumlamak için kullanılmamalıdır.

Tek yüksek sonuç her koşulda kesin diyabet tanısı anlamına gelmez. Belirgin hiperglisemi belirtileri veya kriz yoksa tanı genellikle ikinci anormal ölçümle doğrulanır. Farklı testler birbiriyle uyuşmadığında yüksek çıkan testin tekrar değerlendirilmesi ve etkileyen nedenlerin araştırılması gerekebilir. Sonucu ev ölçüm cihazı ya da sürekli glukoz izlem grafiğiyle eşdeğer saymak uygun değildir.

Bir araştırmada aynı kişilerin haftalar arayla tekrar ölçümleri, tanısal sınıflamanın her zaman değişmeden kalmadığını göstermiştir. Bu nedenle sınırdaki değerler hazırlık, ölçüm koşulları ve klinik durumla birlikte ele alınır. Sonucun anlamı ve tekrar gereksinimi hekimle görüşülmelidir. Çalışmadaki değişkenlik oranı, herhangi bir kişinin sonucunun yanlış olduğu veya testin yararsız olduğu anlamına gelmez.