OSİLOPSİ

Osilopsi, gerçekte sabit olan çevrenin sallanıyor veya sıçrıyor gibi algılanmasıdır. Tek başına bir hastalık adı değil, farklı göz hareketi ve denge sistemi bozukluklarının oluşturabileceği bir yakınmadır. Muayenede nistagmus veya başka istemsiz göz hareketi görülebilir; ancak yakınma aralıklıysa ilk değerlendirmede belirgin hareket saptanmayabilir. Normal görünen kısa bir muayene, kişinin tarif ettiği güçlüğü tek başına açıklamaz.

İki taraflı vestibüler işlev kaybında görüntü özellikle baş veya vücut hareket ederken bulanıklaşabilir. Yürüme ve ayakta durma dengesizliği karanlıkta veya düzensiz zeminde artabilir; kişi otururken ya da yatarken hareketsiz kaldığında genellikle belirgin yakınma yaşamaz. Bu örüntü değerlendirmeyi yönlendirir, fakat tek başına tanı koydurmaz. Tanı için iki taraflı vestibülo-oküler refleks kaybının uygun testlerle gösterilmesi gerekir.

Tedavi, saptanan mekanizmaya göre belirlenir. Objektif testlerle doğrulanmış periferik vestibüler hipofonksiyonda, işlevsel güçlüğü bulunan erişkinlere gözetimli vestibüler rehabilitasyon önerilir. Programın hedefi bakış ve duruş kararlılığını, hareket güvenliğini ve günlük katılımı iyileştirmektir. Bu öneri, yalnız osilopsi bildiren fakat vestibüler kayıp gösterilmemiş herkese aynı egzersiz reçetesinin verilmesi anlamına gelmez; santral bozukluklara da doğrudan genellenemez.

Küçük bir randomize araştırmada, iki taraflı vestibüler hipofonksiyonu olan on üç erişkin incelenmiştir. Vestibüler egzersiz grubunda baş hareketi sırasındaki görme keskinliği iyileşmiş; ancak bu ölçümdeki değişim, kişinin osilopsi yakınmasındaki değişimle ilişkili bulunmamıştır. Dolayısıyla daha iyi bir test sonucu, çevrenin sallanması hissinin tamamen düzeldiğini göstermez. Araştırmanın küçük örneklemi, her hasta için kesin iyileşme beklentisi oluşturmayı sınırlar.

Başlangıcın ani veya yavaş olması, yakınmanın harekette ya da dinlenirken ortaya çıkması ve eşlik eden belirtiler klinik görüşmede ayrı ayrı kaydedilmelidir. İlaç kullanımının zamanlaması, kısa süreli atakların niteliği ve göz hareketleri tanısal değerlendirmeye yön verebilir. Gerektiğinde göz hastalıkları, nöroloji ve kulak burun boğaz uzmanları birlikte değerlendirme yapar; görüntüleme ve vestibüler incelemeler olası nedene göre seçilir.