OTOSİFİLİZ

İşitme kaybının başlangıcı, seyri, tarafı; çınlama ve vertigo kaydedilir. Hasta yalnız bir kulakta sorun tarif etse de odyogram iki taraflı tutulum gösterebilir. Önceki sifiliz tanısı, yeterli tedavi belgeleri ve eski serolojik titreler araştırılır.

Mahremiyete saygılı cinsel öykü, yeni maruziyet, HIV durumu, gebelik olasılığı ve ilaç alerjisi değerlendirilir. NIH erişkin/ergen HIV rehberi, sifiliz tanısında treponemal ve nontreponemal testlerin birlikte yorumlanmasını vurgular; geçmiş tedaviden kalan pozitiflik yeni enfeksiyonla karıştırılmamalıdır.

Otoskopi, kraniyal sinirler ve nörolojik muayene değerlendirilir; eş göz yakınmaları ayrıca araştırılır. İşitme şikâyeti olan sifilizli kişide formal odyoloji ve KBB incelemesi geciktirilmez. Tek bir karakteristik odyogram örüntüsünün bulunmaması tanıyı dışlamaz.

Viral iç kulak hastalığı, vestibüler schwannom, otoimmün iç kulak hastalığı, ototoksik ilaçlar, travma ve vasküler nedenler düşünülür. Eski tedavi edilmiş sifilizle birlikte yaşa veya gürültüye bağlı işitme kaybı bulunabilir; pozitif treponemal test her kaybın nedenini açıklamaz.

Klinik tablo, seroloji ve odyolojik değerlendirme birlikte yorumlanır. Uyumlu kulak yakınmaları ve pozitif seroloji olup nörolojik muayene normalse CDC tedavi öncesi rutin lomber ponksiyon önermez. Nörolojik bulgu varsa BOS incelemesi yaklaşımı değişir.

Serolojik uyumsuzluklar ve önceki tedavi öyküsü enfeksiyon uzmanıyla çözülür. Güncel kapsam derlemesi erken test ve disiplinler arası değerlendirmeyi destekler; klinik algoritma her pozitif taramayı doğrulanmış otosifiliz olarak adlandırmak için kullanılmaz.

Seçilmiş olgularda MR veya işitsel beyin sapı yanıtı retrokochlear nedenleri araştırır. Normal MR otosifilizi dışlamaz; görüntüleme kanıtı tek başına da özgül değildir.

CDC erişkin yaklaşımında nörosifiliz rejimiyle intravenöz kristalize penisilin G, 10–14 gün uygulanır; KBB ve enfeksiyon ekipleri birlikte izler. Penisilin alerjisinde alternatif/desensitizasyon uzman kararıdır. Gebelikte penisilin gereklidir; alerjide desensitizasyon değerlendirilir. Ek sistemik steroidlerin yararı kanıtlanmamıştır.

2026 Alman nörosifiliz kılavuzu yüksek doz penisilinde nöbet riskini vurgular; önceki epilepsi/nöbet öyküsü tedavi güvenliği planına alınır. Seçenekler yerel ilaç bilgisi ve uzman değerlendirmesiyle belirlenir; alternatiflerin kanıtı standart tedaviyle eşdeğer varsayılmaz.

İlk 24 saatte ateş, baş ağrısı ve kas ağrısı Jarisch–Herxheimer reaksiyonu olabilir; otomatik olarak penisilin alerjisi sayılmaz. Gebelikte fetal etkiler nedeniyle danışmanlık gerekir. NIH HIV rehberindeki bu uyarı, tedaviyi kendi kendine bırakma gerekçesi değildir.

Reaksiyonda dolaşım veya nörolojik kötüleşme yakından değerlendirilir. Alman kılavuzu kardiyovasküler izlem ve semptomatik destek önerir; rutin koruyucu steroid için ikna edici kanıt yoktur.

Başlangıç ve kontrol odyogramlarıyla öznel düzelme ayrı kaydedilir. 34 hastalık retrospektif seride bir yılda 18 kişi klinik, 11 kişi odyometrik iyileşme gösterdi. Kontrolsüz sonuçlar kişiye iyileşme garantisi veya rejimler arasında üstünlük kanıtı sunmaz.

Nörosifiliz açısından izlenen hastada klinik yanıt ve uygun serolojik titreler birlikte değerlendirilir. TPPA/FTA-ABS IgG gibi kalıcı pozitif kalabilen testler tedavi başarısını tek başına göstermez. Yetersiz yanıt veya yeni kötüleşmede yeniden enfeksiyon, nüks ve başka tanılar araştırılır.

HIV testi ve gerektiğinde diğer enfeksiyon taramaları tamamlanır. Partnerlerin gizliliği korunarak değerlendirme ve tedaviye yönlendirilmesi yeniden bulaşı önleme planının parçasıdır. Kontrol sıklığı evre, HIV durumu ve önceki tedaviye göre belirlenir.

SEVK VE PROGNOZ

İşitmenin düzelmemesi her zaman devam eden enfeksiyon anlamına gelmez. Nörosifiliz riski taşıyan seçilmiş kohortta ileri yaş, ağır yüksek frekans kaybı ve BOS pleositozu daha zayıf işitsel iyileşmeyle ilişkiliydi; bu ilişkiler bireysel kesin tahmin değildir.

KBB ile enfeksiyon hastalıklarının eşgüdümü, belirsiz serolojide ve kalıcı yakınmalarda özellikle önemlidir. Güncel kapsam derlemesindeki çalışmaların çoğu küçük gözlemsel bildirimlerdir; araştırma yüzdeleri tüm hastalara doğrudan uygulanmaz.