OVERİN BORDERLİNE TÜMÖRLERİ

Overin borderline tümörleri, yumurtalığın epitelinden gelişen ve iyi huylu tümörlerle invaziv kanserler arasında biyolojik davranış gösteren ayrı bir gruptur. Her yaşta görülebilir ve bazen iki yumurtalığı birden etkileyebilir. Çoğu hasta belirti yaşamaz; kitle başka amaçla yapılan ultrason sırasında fark edilebilir. Pelvik ağrı, adet düzensizliği veya kabızlık da görülebilir.

Tanının merkezinde patolojik inceleme vardır. Borderline tümörde epitel hücrelerinde anormallik ve çoğalma bulunmasına karşın yıkıcı stromal invazyon saptanmaz. İnvaziv tümör ile ayırım için yeterli doku örneklenmesi önemlidir. Karın içindeki implantların niteliği ayrıca değerlendirilir; invaziv implantlar düşük dereceli seröz karsinom yönünden ele alınmalıdır.

Değerlendirmede yakınmalar, sağlık öyküsü, muayene ve görüntüleme birlikte kullanılır. CA125 yüksekliği tek başına kanser veya borderline tümör tanısı koydurmaz. Tedavi planı tümörün yaygınlığı, hücresel özellikleri ve kişinin genel durumuna göre değişir. Hasta, önerilen işlemin gerekçesini ve doğurganlık üzerindeki olası etkilerini ekibiyle görüşmelidir.

Cerrahi temel yaklaşımdır, ancak her hastada iki yumurtalığın ve rahmin çıkarılması zorunlu değildir. Doğurganlığı koruma isteği tedavi öncesinde konuşulmalıdır. Seçilmiş tek taraflı seröz veya seromüsinöz tümörlerde sağlam yumurtalık dokusunu koruyan kistektomi ya da tek taraflı salpingo-ooforektomi düşünülebilir. Kistektomi seçildiğinde yumurtalıkta yeniden hastalık gelişme olasılığı açıkça anlatılmalıdır.

Yöntem seçiminde histolojik alt tip önemlidir; müsinöz tümörlerde koruyucu yaklaşımın kapsamı seröz tümörlerle aynı değildir. İzlem beş yıldan uzun sürmelidir. Doğurganlığı koruyan ameliyat sonrası ultrasonla kontrol önerilir. Başlangıçta normal olan tümör belirteçlerinin her kontrolde rutin ölçülmesi gerekli değildir; başlangıçta yükselmiş CA125 ise izlemde kullanılabilir.

On altı geriye dönük çalışmayı birleştiren araştırmada kistektomi sonrası nüks daha sık bulunmuş, gebelik oranında istatistiksel olarak anlamlı fark gösterilmemiştir. Bu sonuç, her hastada yumurtalığın çıkarılmasının daha doğru olduğunu ya da iki yaklaşımın doğurganlık açısından eşdeğer olduğunu kanıtlamaz. Seçim yanlılığı, histolojik farklılıklar ve kişisel üreme hedefleri sonuçların yorumunu sınırlar.