ÖZOFAGUS ATREZİSİ VE TRAKEOÖZOFAGEAL FİSTÜL

Özofagus atrezisinde yemek borusunun devamlılığı doğuştan kesintilidir; trakeoözofageal fistülde yemek ve soluk borusu arasında anormal bağlantı bulunur. İkisi birlikte veya ayrı görülebilir. Yenidoğanda tükürüğün ağızda birikmesi, beslenirken öksürme, boğulma hissi ve morarma önemli belirtilerdir. Atrezi olmadan fistül bulunduğunda besin mideye ulaşabilir; buna rağmen sıvı hava yoluna kaçabilir ve tanı daha geç konabilir.

Bu durum yalnız beslenme güçlüğü değildir; akciğere kaçış solunumu da tehdit eder. Uzman bakımda üst kör poştaki salgıları boşaltmaya yönelik tüp kullanılabilir. Cerrahi plan fistülün yerine, solunuma etkisine, prematüriteye ve eşlik eden kalp hastalığına göre düzenlenir; bazı bebeklerde birden fazla işlem gerekebilir. Bakımın hedefi güvenli solunumla beslenmeyi birlikte sağlamaktır. Beslenme desteğinde diyetisyen ve yutma terapisi ekibi de görev alabilir.

Şüphede sağlık ekibi sonda geçişini ve radyografik bulguları değerlendirir; anatomi gerektiğinde ek incelemelerle netleştirilir. Eşlik eden anomaliler için ayrıntılı muayene, böbrek ultrasonografisi ve ekokardiyografi önemlidir. Ameliyat öncesi ağızdan beslenme durdurularak aspirasyondan korunma ve destek sağlanır.

Başarılı onarım sonrasında da darlık, reflü, yutma ve solunum sorunları ortaya çıkabilir. Evde beslenme sırasında öksürme veya boğulur gibi olma, yutma güçlüğü ve yeterli kilo alamama hastane ekibine bildirilmelidir. Beslenmenin ilerletilmesi çocuğa özgü önerilerle yapılır.

ERNICA uzlaşısı, cerrahi, gastroenteroloji, solunum ve beslenme ekiplerini içeren yapılandırılmış yaşam boyu izlem ve erişkin bakıma geçişi destekler. Darlık gerektiğinde kontrast inceleme veya endoskopiyle değerlendirilir ve uygun genişletme tedavisi planlanır. Ancak bütün takip ayrıntılarında aynı düzeyde uzlaşı yoktur; örneğin herkes için on iki aylık asit baskılama süresinde görüş birliği sağlanmamıştır.

Yeni gözlemsel veriler, asit baskılamanın darlıkla ilişkisinin basit ve karmaşık onarımlarda farklı olabileceğini düşündürmektedir. Bu bulgu nedensellik kanıtı değildir; ilacın gerekliliği ve süresi bireysel klinik değerlendirmeyle belirlenmelidir.