PİT VE FİSSÜR ÖRTÜCÜLER

Pit ve fissür örtücüler, özellikle arka dişlerin çiğneme yüzeylerindeki küçük çukur ve olukları kaplayan ince dental malzemelerdir. Bu alanlarda yiyecek ve bakteriler birikebilir; diş fırçasının kılları derin olukların tümüne ulaşamayabilir. Örtücü, yüzeyde fiziksel bir bariyer oluşturur. Uygulama genellikle ağrısızdır; sıvı malzeme dişe sürülür ve sertleştirilir.

Güncel Alman S3 rehberi, örtücüyü belirli diş yüzeyine yönelik bir koruyucu girişim olarak tanımlar. Çürüğe yatkın oluklarda başlangıcı önlemek ve kavitesiz erken lezyonları durdurmak için kullanılmasını önerir. Karar öncesinde dişler temizlenip kurutularak muayene edilir. Kişinin çürük riski değerlendirilir; yüksek riskli bireylere öncelik verilmesi, koruyucu hizmetin planlanmasında önemlidir.

Daimi büyük azılar sürerken koruyucu yaklaşım önem kazanır. İlk büyük azılar yaklaşık altı, ikinci büyük azılar yaklaşık on iki yaşında görünür. Ancak yalnız yaşa bakılarak karar verilmez; dişin durumu değerlendirilir. Örtücü yapılmış olması, florürlü macunla günde iki kez fırçalamayı veya düzenli diş hekimi kontrollerini gereksiz hale getirmez. Diğer yüzeylerde de çürük gelişebilir.

Uygulamanın kalıcılığı teknik ayrıntılara bağlıdır. Yüzeyin temizlenmesi, uygun kuruluk ve malzemenin doğru yerleştirilmesi önemlidir. Henüz tamamen sürmemiş bir dişte nem kontrolü zor olabilir; bu durumda geçici cam iyonomer örtücü düşünülebilir. Çocuğun işlemi kabul etmesi de seçimi etkiler. Örtücüler zamanla aşınabildiği için takipte bütünlükleri kontrol edilmeli ve gerektiğinde onarılmalıdır.

Malzemenin dişte kalması, koruyucu tabakanın sürdürülmesi için önemlidir. S3 rehberi, yüksek tutunma olasılığı nedeniyle özellikle asitle yüzey hazırlığıyla kullanılan düşük viskoziteli metakrilat esaslı örtücüleri öne çıkarır. Bu tercih, her dişte bütün malzemelerin aynı şekilde uygulanabileceği anlamına gelmez. Örtülenmemiş diğer yüzeyler için beslenme, florür ve ağız bakımı önlemleri yine gereklidir.

Bir genç erişkin araştırmasında yüzey ön işlemi, belirli bir örtücünün dişte kalma oranını artırmıştır; ancak aynı dönemde çürük gelişimi bakımından fark görülmemiştir. Bu, malzemenin tutunması ile çürükten korunmanın farklı sonuç ölçütleri olduğunu gösterir. Tek ürünle elde edilen sonuç bütün örtücü çeşitlerine genellenmemelidir.