PNÖMONİDE İDRAR ANTİJEN TESTLERİ

Pnömonide idrar antijen testleri, seçilmiş bakterilere ait parçaları idrarda araştırarak etken tanısına yardımcı olur. Legionella için yaygın kullanılan yöntem çoğunlukla L. pneumophila serogrup 1 antijenini saptar. Ancak bu bakteri cinsi başka tür ve serogrupları da içerir. Bu nedenle negatif idrar sonucu, klinik olarak düşünülen bütün Legionella enfeksiyonlarını dışlayan bir belge değildir.

Test istemi hastalığın ağırlığına ve sonucun değiştireceği karara göre yapılır. NICE, düşük ağırlıktaki erişkin toplum kökenli pnömonide rutin mikrobiyolojik inceleme önermez. Orta veya yüksek ağırlıkta pnömokok idrar antijeni, daha dar etkili antibiyotiğe geçişi desteklemek için düşünülebilir. Legionella testi ise uygun risk faktörleri olduğunda değerlendirilir. Her öksürükte aynı test paketini istemek bu yaklaşımın amacı değildir.

Kılavuzların test eşiği tamamen aynı değildir. ATS/IDSA 2019 yaklaşımı pnömokok idrar antijenini rutin önermeyip ağır pnömoniyi istisna tutar. Legionella için ağır hastalığa ek olarak yakın seyahat veya salgınla ilişki gibi epidemiyolojik gerekçeleri vurgular. Bu farklılıklar nedeniyle yerel protokol, hasta grubu ve beklenen klinik katkı birlikte dikkate alınmalı; öneriler koşullarından koparılıp evrensel tarama kuralına çevrilmemelidir.

Pozitif bir testin yararı, elde edilen bilginin bakımda nasıl kullanıldığına bağlıdır. Danimarka’da üç hastanenin verilerini inceleyen kohortta idrar antijeni bazı pnömokok olgularını diğer yöntemlere ek olarak tanımıştır. Buna karşın test yapılanlarla yapılmayanlar arasında otuz günlük ölüm açısından anlamlı fark gösterilmemiştir. Bu gözlemsel sonuç, testin hiçbir hastaya yararı olmadığı veya tek başına sağkalımı iyileştirdiği şeklinde okunamaz.

Araştırmalarda kullanılan serotipe özgü idrar testleri, rutin testlerden ayrıca ayrılmalıdır. İsviçre kohortunda yirmi dört serotipi araştıran ticari olmayan bir yöntem kullanılmıştır. Rutin idrar antijeni ve kültürlerle sonuçlar tam örtüşmemiştir. Bu tür çalışmalar tanısal verimi ve serotip dağılımını araştırır; her laboratuvarda aynı testin bulunduğunu veya negatif rutin sonucun araştırma yöntemiyle mutlaka açıklanacağını göstermez.