POWASSAN VİRÜSÜ ENFEKSİYONU

Powassan virüsü enfeksiyonu, kene maruziyetiyle ilişkili ateşli hastalıktan ağır nörolojik tutulumlara kadar değişebilen bir tablodur. Enfeksiyon belirtisiz de olabilir. Ateş, baş ağrısı, kusma ve genel güçsüzlük başlangıç yakınmaları arasındadır. Menenjit veya ensefalit geliştiğinde bilinç değişikliği, konuşma bozukluğu, nöbet ve kol-bacak güçsüzlüğü görülebilir. Çocuklar, ileri yaştaki kişiler ve bağışıklığı baskılanmış hastalar nöroinvaziv hastalık açısından daha yüksek risk taşır. Belirtiler, kene maruziyetinden bir ile beş hafta sonra başlayabilir.

Hastanın kene ısırığını hatırlamaması tanıyı dışlamaz. Küçük ve çoğu zaman ağrısız ısırıklar fark edilmeyebilir; bu nedenle yaşanılan veya yakın zamanda ziyaret edilen çevrenin özellikleri önemlidir. Değerlendirmede yalnız Powassan’a odaklanılmaz: Lyme hastalığı, anaplazmoz ve babesiyoz gibi diğer kene ilişkili enfeksiyonlar veya birlikte enfeksiyon olasılığı da düşünülür. Özellikle genişleyen eritema migrans benzeri döküntü Lyme enfeksiyonunu gündeme getirir. Birlikte enfeksiyon şüphesinde enfeksiyon hastalıkları uzmanı görüşü yararlıdır.

Hastalığa yönelik özgül tedavi veya koruyucu aşı bulunmadığından yaklaşım destekleyici bakıma dayanır. Şiddetli baş ağrısı, bulantı ve sıvı gereksinimi hastanın durumuna göre yönetilir. Ensefalit gelişen hastalarda nöbet, kafa içi basınç artışı ve hava yolunu koruyamama olasılığı yakın takip gerektirir. Korunmada kene ısırıklarını azaltan kişisel önlemler önemlidir: uygun kovucu kullanımı, riskli açık alanlardan sonra vücudun kene açısından kontrol edilmesi ve kene bulunan habitatlara karşı dikkatli olunması önerilir.

Bir üçüncü basamak merkez serisinde on altı nöroinvaziv olgu değerlendirilmiştir. Üç hasta ilk doksan günde yaşamını yitirmiştir. Hayatta kalan on üç kişiden ikisinin takip bilgisi bulunmadığından uzun dönem bulgular on bir kişi üzerinden değerlendirilmiş; sekizinde nörolojik sekel bildirilmiştir. Bu sonuç bütün enfekte kişilerin riskini göstermez. Küçük, geriye dönük ve seçilmiş hasta serisi tedavi etkinliğini karşılaştıramaz; ancak taburculuk sonrasında nörolojik işlevin izlenmesinin önemini ortaya koyar.