RADYASYON ENTEROPATİSİ

Radyasyon enteropatisi, karın veya pelvis bölgesine uygulanan kanser tedavisi sonrasında gelişebilen bağırsak hasarıdır. Bu madde, özellikle ince bağırsak işlev bozukluğu ve akut ya da kronik intestinal yakınmalara odaklanır; yalnız rektal kanama tedavisine indirgenmez. Hastalığın klinik görünümü değişkendir. İshal, iştahsızlık, bulantı ve ağrı görülebilir; benzer yakınmalar başka nedenlerden de kaynaklanabileceği için değerlendirme gereklidir.

Kronik hasar tedaviden aylar veya yıllar sonra belirti verebilir. Karın krampları, yağlı dışkılama ve kilo kaybı emilim bozukluğuyla birlikte bulunabilir. Uzayan belirtiler sıvı kaybına, kansızlığa veya yetersiz beslenmeye eşlik edebilir. Bu nedenle radyoterapi bitmiş olsa bile devam eden ishali bildirmek önemlidir; destek gereksinimi her hastada aynı değildir ve bazı kişiler damar yoluyla sıvı almalıdır.

Klinik yaklaşım yalnız belirtileri baskılamakla sınırlı değildir. Önceki ışınlama planı ve eşzamanlı tedaviler değerlendirilir; yeni veya kalıcı bulguların tümör nüksünden kaynaklanmadığı araştırılır. Darlık, fistül veya diğer ağır yapısal komplikasyonlar bulunabilir. Hafif tablolarda destek tedavisi yeterli olabilirken ağır toksisite durumunda kanser tedavisinin düzenlenmesi ekip kararı gerektirir. Kronik cerrahi gereksinim seçilmiş ağır hasara göre belirlenir.

Koruyucu tedaviler için her ürünün etkisi ayrı değerlendirilmelidir. PREP çalışmasında belirli bir Bacillus licheniformis preparatı, incelenen grupta akut enteropatiyi azaltmamıştır. Çalışmanın analizinden bazı katılımcıların çıkarılmış olması sonuçların yorumunda önemlidir. Bu bulgu bütün probiyotiklerin etkisiz olduğunu göstermez; farklı ürünlerin sonuçları birbirine aktarılmamalıdır. Akut koruma verisi de yerleşmiş kronik hastalık tedavisi için doğrudan kanıt oluşturmaz.

Kronik bağırsak yakınmalarında hiperbarik oksijen de otomatik çözüm kabul edilmemelidir. HOT2 çalışmasının önceden belirlenen analizinde, en uygun tıbbi tedaviye rağmen yakınmaları süren seçilmiş erişkinlerde bağırsak işlevi açısından belirgin üstünlük gösterilmemiştir. Gözde kırma değişiklikleri ve kulak yakınmaları bildirilmiştir. Ağır, transfüzyon gerektiren kanaması olan hastalar yeterince temsil edilmediğinden, sonuçlar bütün komplikasyon gruplarına aynı kesinlikle genellenemez.