REEKSPANSİYON AKCİĞER ÖDEMİ

Reekspansiyon akciğer ödemi, kollabe akciğerin plevral sıvı veya hava boşaltılması ardından yeniden açılmasıyla ilişkili bir durumdur. Başlangıç zamanı ve boşaltılan hacim hastalar arasında değişebilir. Bildirilmiş olgulardaki çeşitlilik, yalnız tek bir hacim sınırına veya işlemin hemen sonrasındaki iyi görünüme dayanarak komplikasyonu dışlamanın uygun olmadığını hatırlatır.

Spontan pnömotoraks için yapılan bir meta-analiz, sigara öyküsü, daha uzun belirti süresi ve daha büyük pnömotoraks ile ödem arasında ilişki göstermiştir. Dahil edilen çalışmalar retrospektiftir ve yalnız belirli ülkelerden gelmektedir. Bu ilişkiler riskli hastaları izlemeye yardımcı olabilir; ancak kesin bir kişisel risk hesabı veya bütün plevral işlemler için aynı model değildir.

Tıbbi torakoskopi sonrasında yapılan kohort incelemesi klinik ödem ile yalnız görüntülemede görülen değişiklikleri ayırmıştır. Klinik olguların bir bölümünde invaziv solunum desteği gerekmiştir. Bu nedenle hafif radyolojik bulgu ile hızla kötüleşen hipoksemik tablo aynı kabul edilmez; dolaşım ve solunum durumu yönetimin yoğunluğunu belirler.

Görüntülemede yeni tek taraflı alveoler opasiteler veya buzlu cam alanları görülebilir. Önceki filmlerin incelenmesi, aynı akciğerde önceden pnömotoraks veya kollaps bulunduğunu gösterebilir. Yine de yeni infiltrasyonun nedeni otomatik olarak reekspansiyon kabul edilmez; pulmoner kanama, kardiyak nedenler ve başka klinik açıklamalar değerlendirilir.

Dren yönetiminde endikasyon belirleyicidir. Sıvı boşaltılması sırasında ödem kuşkusu varsa drenaj durdurulur; hava kaçağı olan pnömotoraks drenini klemplemek ise tansiyon pnömotoraksına yol açabilir. Pozitif basınç desteği gerektiğinde pnömotoraksın güvenli drenajı ayrıca sağlanmalıdır. Tedavi, oksijenlendirme ve gerekli destek üzerine kurulur; ilaç yararı konusunda belirsizlik vardır.

Büyük hacimli torasentez araştırmasında klinik ödem seyrek bulunmuş, belirtisiz radyolojik değişiklikler ayrıca kaydedilmiştir. Böyle bir kohort tek başına sınırsız hacimde veya kontrolsüz hızda drenajın güvenli olduğunu kanıtlamaz. Sıklık tahminleri işlem türüne, hasta seçimine ve kullanılan klinik tanı ölçütüne bağlı olarak değerlendirilmelidir; eski araştırma sonuçları güncel güvenlik önerilerinin yerine geçirilmemelidir.