RİCHMOND AJİTASYON-SEDASYON ÖLÇEĞİ İLE UYANIKLIK İZLEMİ

Richmond Ajitasyon-Sedasyon Ölçeği, yoğun bakımda kişinin ne kadar uyanık, sakin veya ajite olduğunu ortak bir dille kaydetmeye yarar. Kısaca RASS olarak bilinir. Erişkin yoğun bakım hastalarında geliştirilmiş davranışsal bir değerlendirmedir; beynin elektriksel etkinliğini ölçen bir cihaz değildir. İlk doğrulama araştırmasında ventilatöre bağlı olan ve olmayan, sedatif alan ve almayan hastalar değerlendirilmiştir.

Uygulama önce hastayı gözlemlemeyi, gerekirse seslenmeye ve ardından uygun fiziksel uyarana yanıtı değerlendirmeyi içerir. Ölçüm yalnız kişinin gözlerinin kapalı olup olmadığına bakılarak yapılmaz. Burada tam ölçek formu veya puanlama tablosu sunulmamaktadır; standart uygulama için yetkili yönerge ve eğitim gerekir.

Birden fazla değerlendirme, tek bir anlık puandan farklı bilgi verir. Ely ve arkadaşlarının çalışması, RASS ile aynı kişinin uyanıklık düzeyindeki değişikliklerin izlenebildiğini göstermiştir. Bu tür bir geçerlik bulgusu, her puan değişiminin aynı hastalığı veya aynı ilaç etkisini gösterdiği anlamına gelmez. Ölçümün tutarlılığı ile değişikliğin nedenini açıklamak ayrı sorulardır. Araştırmadaki güvenirlik grubu ile geçerlik grubu farklıydı; bu nedenle bütün bulgular aynı hasta sayısına dayandırılmamalı ve sonuçların hangi değerlendirmeden geldiği açık tutulmalıdır.

Yoğun bakım planında uyanıklık değerlendirmesi, ağrı değerlendirmesiyle birlikte yürütülür. SCCM rehberi, ağrının sedatif düşünülmeden önce ele alınmasını ve düzenli değerlendirmeye dayanan bir protokol kullanılmasını önerir. Mekanik ventilasyonlu erişkinlerde hafif sedasyon lehindeki öneri koşulludur; bütün hastalarda aynı sayı hedefleniyormuş gibi okunmamalıdır.

Erken sedasyon derinliğiyle sonraki sonuçlar arasındaki ilişki araştırılmıştır. Avustralya ve Yeni Zelanda’daki 25 merkezden 251 hastayı içeren prospektif kohortta, ilk dönemdeki derin sedasyon daha geç ekstübasyon ve daha yüksek ölüm riskiyle ilişkili bulunmuştur. Araştırma gözlemseldir: bu sonuç yalnız ölçek doldurmanın yaşam süresini uzattığını veya sedasyonu azaltmanın her hastada güvenli olduğunu kanıtlamaz. Bulgular bakım kararının bağlamını incelemeyi destekler.